Στον έρωτα, μπορούμε να εκφράσουμε τον πόνο μας και να μεταμορφωθούμε, χωρίς να χάσουμε τον έρωτα.

Κάθε φορά που ερωτευόμαστε, ερωτευόμαστε τη ζωή. 

Γινόμαστε δημιουργικοί, ζωντανεύουμε και ενθουσιαζόμαστε με τις άπειρες δυνατότητες που βλέπουμε να ανοίγονται μπροστά μας. 

Πετάμε! Γινόμαστε Ουράνιοι Χορευτές!

Ο έρωτας μας εμπνέει να συνδημιουργήσουμε με μια ζωή που μοιάζει με έργο τέχνης. 

Ο έρωτας μας εμπνέει να παρασύρουμε, να υπηρετήσουμε, να γοητεύσουμε, να προκαλέσουμε, να καταπλήξουμε και να μαγέψουμε όχι μόνο στην κρεβατοκάμαρα, αλλά κάθε στιγμή.

Οι μικροδιαφωνίες σπάνια έχουν σχέση με μικροπράγματα.

Το ερώτημα που αναδύεται σχετικά με τις σχέσεις είναι το εξής: τι σημαίνει για κάποιον/α να είναι ανοικτός προς ένα άλλο ανθρώπινο ον, να λέει αλήθειες, να διακινδυνεύει και να πηγαίνει πιο βαθιά;

Επιτρέψτε στον εαυτό σας κάθε στιγμή να κοιτάζει και να αναρωτιέται: 

Είμαι αληθινός με τον εαυτό μου; 

Είμαι αληθινός με τη σχέση; 

Η σχέση μας έχει βάθος και πληρότητα; 

Αυτά που κάνω βαθαίνουν τη σχέση ή τη διαλύουν;

Ποια ανάγκη υπάρχει να κατανοήσεις το άλλο φύλο;

Αν απολαμβάνεις το να βρίσκεσαι μαζί με κάποιον, θα ήθελες να το απολαμβάνεις ολοένα και περισσότερο. Αν απολαμβάνεις την οικειότητα, θα ήθελες να εξερευνήσεις την οικειότητα ολοένα και περισσότερο. Και υπάρχουν μερικά λουλούδια της αγάπης, που ανθίζουν μετά από μεγάλη οικειότητα. 

Υπάρχουν και εποχιακά λουλούδια. Μέσα σε έξι εβδομάδες βγαίνουν στον ήλιο, αλλά και μέσα σε έξι εβδομάδες φεύγουν για πάντα. Υπάρχουν λουλούδια που χρειάζονται μήνες για να ανθίσουν και υπάρχουν λουλούδια που χρειάζονται χρόνια για να ανθίσουν. 

Όσο περισσότερο χρόνο παίρνει, τόσο πιο βαθιά πηγαίνει. Πρέπει όμως να υπάρχει εμπιστοσύνη από μια καρδιά σε μια άλλη καρδιά.

Ο έρωτας είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος. Μας καλεί να παραδοθούμε άνευ όρων

Η παράδοση αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της ανοιχτής καρδιάς. Πολλοί άνθρωποι, λανθασμένα, ταυτίζουν την παράδοση με την απώλεια της ελεύθερης θέλησης ή της προσωπικής δύναμης. Παράδοση, όμως, σημαίνει «να διαλύεσαι σε κάτι ανώτερο -. Σημαίνει να σέβεσαι και να καλωσορίζεις το ανώτερο δυναμικό σου.

Η παράδοση δεν έρχεται με κάποια συμφωνία με το Θεό ή με το να εγκαταλείψουμε τη δύναμή μας, αλλά με το να αγκαλιάσουμε το είναι. Η αγάπη μας είναι το μεγάλο άλμα της καρδιάς μας. Και ονομάζουμε παράδοση την πληρότητα της. Είναι ένα άλμα στην πίστη και παρά τους φόβους μας, στην αθωότητα των νέων ξεκίνημά των. Κάθε φορά που τολμάμε με την καρδιά μας και ανοιγόμαστε στην αγάπη, γευόμαστε την αληθινή ελευθερία και χαρά.

12 μικρά μυστικά για μια σχέση που αντέχει στο χρόνο

Μια σχέση που αντέχει στο χρόνο και μπορούμε να πούμε ότι ονομάζεται "επιτυχημένη¨ βασίζεται άραγε σε κάποια μυστική συνταγή, σε κάποιο μαγικό μυστικό; 

Μέσα από το βιβλίο του  Λέο Μπουσκάλια “Ν’ αγαπάμε ο ένας τον άλλον”, νομίζω ότι βρήκα την απάντηση...

» Να μου λες συχνά ότι μ’ αγαπάς με τα λόγια σου, τις πράξεις σου, τις χειρονομίες σου. Μην υποθέτεις ότι το ξέρω. Μπορεί να δείχνω σημάδια ενόχλησης και να τ’ αρνούμαι. Εσύ μην πιστεύεις, συνέχισε πάνω στον ίδιο δρόμο.

» Να με συγχαίρεις όταν κάνω κάτι καλό, μ’ αρέσουν οι φιλοφρονήσεις.

» Μην με απογοητεύεις όταν κάνω κάτι στραβό, αντίθετα να με ενθαρρύνεις.

Είναι η αγάπη αρκετή από μόνη της για να διατηρήσει μια σχέση;

Ερωτήσεις που αφορούν την συντροφικότητα και απαντήσεις από τον ψυχοθεραπευτή Michael Soth

Μέρος τρίτο

- Είναι η αγάπη αρκετή από μόνη της για να διατηρήσει μια σχέση;

- Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση εξαρτάται περισσότερο από το τι εννοείς όταν λες «αγάπη». Για να διατηρήσει κανείς μια σχέση, η αγάπη από μόνη της χρειάζεται να εξελίσσεται όσο εξελίσσονται και οι δύο σύντροφοι, οπότε ασφαλώς και δεν μιλάμε για οποιοδήποτε είδος στατικής αγάπης, για οποιαδήποτε βέβαιη, σταθερή κατάσταση από την οποία κρατιόμαστε. Υπάρχει ένα διάσημο ρητό από τον James Hillman που λέει ότι η αγάπη απαιτεί την εγκατάλειψη κάθε σταθερής εικόνας ή ορισμού της αγάπης.

Τι κρύβεται πίσω από το "έχεις μία ευκαιρία"

Έχεις  μια ευκαιρία…. μόνο μια… κατάλαβες…

Λόγια σχεδόν απειλητικά βγαλμένα από τα χείλη θέλοντας να δείξουν ποιος έχει το πάνω χέρι. Θυμωμένες αστραπές εξαπολύουν τα βλέμματα, κεφάλια κατεβαίνουν ή σηκώνονται νευρικά αναλόγως τις ενοχές που εκείνη τη στιγμή δίνουν μάχη μέσα τους… και η ψευδαίσθηση… η ψευδαίσθηση στέφεται βασίλισσα της στιγμής.

Τα συγνώμη πάνε κι έρχονται τσαλακωμένα από την πολύ χρήση και το παραμύθι συνεχίζεται προσπαθώντας να επιβεβαιώσει το “έζησαν αυτοί καλά”… για τους άλλους δεν μας ενδιαφέρει…

Και τσαλαπατάμε τον εαυτό μας κάθε φορά μέσα σε αυτό το “έχεις μια ευκαιρία” συνεχίζοντας να ζούμε με ψευδαισθήσεις. Χρησιμοποιούμε τη μάσκα του δυνατού και φωνάζουμε για να το ακούσουμε κι εμείς οι ίδιοι γιατί το φυλλοκάρδι μας δεν τρέμει από θυμό αλλά από φόβο. Το φόβο ότι κάτι σύντομα θα τελειώσει ή θα συνεχίσει με έναν άλλον τρόπο από αυτόν που εμείς έχουμε προκαθορίσει στο μυαλό μας… 

Θεραπεύοντας μια συντροφική σχέση

Ο ψυχοθεραπευτής Michael Soth μιλά για την "θεραπεία ζεύγους"

Κατά τη γνώμη σας, ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι ψυχοθεραπευτές και οι ειδικοί ψυχικής υγείας όταν προσεγγίζουν τη θεραπεία ζεύγους;

Για το σεμινάριο, ξεχωρίζω οκτώ διαφορετικά είδη θεραπείας ζεύγους – δεν αποτελεί μια ακριβής κατηγοριοποίηση, αλλά ένα βασικό περίγραμμα, ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τις βασικές υποθέσεις, θεωρίες και τεχνικές και τις διαφορετικές φιλοσοφίες πάνω στις οποίες στηρίζονται. Το μεγαλύτερο μέρος της θεραπείας ζεύγους είναι αρκετά απλοποιημένο και με διδακτικό χαρακτήρα, σαν το κύριο στοιχείο που χρειάζονται τα ζευγάρια να είναι το να διδαχτούν πώς να επικοινωνούν σωστά (π.χ. πώς να γίνουν πιο λογικοί μεταξύ τους). Αυτά τα είδη θεραπείας δεν κατανοούν τη δύναμη του ασυνείδητου και σίγουρα δεν βλέπουν τον βαθύτερο σκοπό της σύγκρουσης. Αυτοί οι τύποι θεραπείας ζεύγους νομίζουν ότι είναι κάποιο είδος διαφωτιστικού οδηγού και ορισμένες φορές, οι θεραπευτές νομίζουν ότι είναι και «σοφοί γέροντες».

Γιατί κάποιοι προτιμούν να παραμένουν σε μια σχέση που δεν τους προσφέρει τίποτα πια

Ερωτήσεις που αφορούν την συντροφικότητα και απαντήσεις από τον ψυχοθεραπευτή Michael Soth

Μέρος δεύτερο

Michael, σύμφωνα με την εμπειρία σου, ποιοι είναι οι λόγοι που πολλοί άνθρωποι προτιμούν να παραμένουν σε μια σχέση που δεν προσφέρει τίποτα πια, αντί να χαράξουν μια νέα πορεία και να αναζητήσουν μια καλύτερη σχέση;

Με βάση όλα όσα προανέφερα, όταν οι άνθρωποι στις σχέσεις φτάσουν στα όριά τους και έχουν πληγωθεί πολλές φορές, και όταν η δυσαρέσκεια και η πικρία για τον άλλο υπερτερεί της αγάπης και της τρυφερότητας, ο νους τους σκαρφίζεται όλων των ειδών τις δικαιολογίες και τις εκλογικεύσεις: «δεν είναι το ίδιο άτομο που ερωτεύτηκα – έχει αλλάξει!». «Αποδεικνύεται ότι ήμασταν τελικά αταίριαστο ζευγάρι», «Μεγαλώσαμε και αλλάξαμε και δεν έχουμε πια τίποτε κοινό». 

Η αγάπη απαιτεί να εγκαταλείψεις το Εγώ σου

Ερωτήσεις που αφορούν την συντροφικότητα και απαντήσεις από τον ψυχοθεραπευτή Michael Soth

Μέρος πρώτο

Τι είναι ένα ζευγάρι; Εξελίσσεται η αγάπη; Πως μπορούμε να διατηρήσουμε μια σχέση ζωντανή στο χρόνο; Πως μπορούμε να θεραπεύσουμε αυτό το σύνολο που αποκαλούμε ζευγάρι; 

Αυτά και άλλα πολλά απαντάει στη Γεωργία Χρήστου και στην Εναλλακτική Δράση ο Συνθετικός, Σχεσιακός, Σωματικός ψυχοθεραπευτής Michael Soth 

Michael, γιατί χρειαζόμαστε τη συντροφικότητα; Είναι μια έμφυτη ανάγκη ή απλά κάτι που μάθαμε από την κοινωνία και προσπαθούμε να αναπαράγουμε;

Φαίνεται πως η ανάγκη για συντροφικότητα είναι βαθιά χαραγμένη στην ανθρώπινη βιολογία – άλλωστε, είμαστε θηλαστικά, ως νεογέννητα είμαστε εξαρτημένα από το κοινωνικό μας περιβάλλον, τους γονείς και τους παππούδες μας για μία εξαιρετικά μακρά περίοδο. Όπως μας δίδαξε η διαπροσωπική νευροβιολογία, είμαστε βαθιά κοινωνικά όντα και η ταυτότητά μας είναι κατασκευασμένη κοινωνικά. 

Μήπως τα ασήμαντα πράγματα σε μια σχέση φτιάχνουν τις μεγάλες διαφορές

Τα ασήμαντα πράγματα είναι η αρρώστια που τελικά σκοτώνει την αγάπη, Και ενώ τα μεγάλα πράγματα παρεμβαίνουν στην ανάπτυξη της είναι μάλλον τα μικρά, ασήμαντα πράγματα που φέρνουν τη μεγάλη φθορά.

Παράδειγμα, σ’ εκείνη αρέσει να ζουλάει στη μέση το σωληνάριο με την οδοντόπαστα· εκείνου του αρέσει να μην είναι τόσο παραμορφωμένο και το πιέζει πάντα στο κάτω μέρος. Αυτό το γεγονός γίνεται αιτία κάποιας ενόχλησης, κανείς από τους δυο δεν θέλει να το δει σαν πραγματική απειλή για τη σχέση.

Ο έρωτας μας καλεί να παραδοθούμε άνευ όρων στην αχαρτογράφητη ελευθερία της καρδιάς

Η παράδοση αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της ανοιχτής καρδιάς. Πολλοί άνθρωποι, λανθασμένα, ταυτίζουν την παράδοση με την απώλεια της ελεύθερης θέλησης ή της προσωπικής δύναμης. Παράδοση, όμως, σημαίνει «να διαλύεσαι σε κάτι ανώτερο. Σημαίνει να σέβεσαι και να καλωσορίζεις το ανώτερο δυναμικό σου.

Η παράδοση δεν έρχεται με κάποια συμφωνία με το Θεό ή με το να εγκαταλείψουμε τη δύναμή μας, αλλά με το να αγκαλιάσουμε το είναι. Η αγάπη μας είναι το μεγάλο άλμα της καρδιάς μας. Και ονομάζουμε παράδοση την πληρότητα της. Είναι ένα άλμα στην πίστη και παρά τους φόβους μας, στην αθωότητα των νέων ξεκίνημά των. Κάθε φορά που τολμάμε με την καρδιά μας και ανοιγόμαστε στην αγάπη, γευόμαστε την αληθινή ελευθερία και χαρά.

Συστατικά για μια υγιή μακροχρόνια σχέση

Για να διαρκέσει μια σχέση, όχι μόνο χωρίς να μετατραπεί σε απολίθωμα, αλλά και για να συνεχίσει να είναι τόπος αμοιβαίας ανάπτυξης και πηγή ανανέωσης για τους δυο συντρόφους, χρειάζεται να παραμείνει υγιής, ρευστή και ταυτόχρονα στέρεα και ευλύγιστη. Πράγματι, σαν την καλαμιά, η ευλυγισία της αντιπροσωπεύει τη στερεότητά της.

Όταν λέμε σχέση εννοούμε (τουλάχιστον) δυο πρόσωπα. Ο δεσμός συνεπάγεται τη διαφορετικότητα. Και η διαφορετικότητα οδηγεί αναπόφευκτα στη σύγκρουση. Η επικοινωνία και το μοίρασμα των συναισθημάτων είναι τα υποχρεωτικά συστατικά μιας υγιούς σχέσης. Οι ικανότητες να ακούμε, να μαθαίνουμε ο ένας τον άλλο, να λύνουμε τις διαμάχες, κάνουν την ποιότητα της σχέ­σης. Αγαπώ δεν σημαίνει ότι γίνομαι ένα με τον άλλο. Ένα ζω­ντανό ζευγάρι είναι μια σχέση που επιτρέπει στον καθένα να γίνεται κάθε μέρα και πιο πολύ ο εαυτός του.