Λόγια σχεδόν απειλητικά βγαλμένα από τα χείλη θέλοντας να δείξουν ποιος έχει το πάνω χέρι. Θυμωμένες αστραπές εξαπολύουν τα βλέμματα, κεφάλια κατεβαίνουν ή σηκώνονται νευρικά αναλόγως τις ενοχές που εκείνη τη στιγμή δίνουν μάχη μέσα τους… και η ψευδαίσθηση… η ψευδαίσθηση στέφεται βασίλισσα της στιγμής.
Τα συγνώμη πάνε κι έρχονται τσαλακωμένα από την πολύ χρήση και το παραμύθι συνεχίζεται προσπαθώντας να επιβεβαιώσει το "έζησαν αυτοί καλά" και για τους άλλους δεν μας ενδιαφέρει…







