Άντρας - Γυναίκα! Ο Χορός των Ενεργειών

Ο ανδρισμός μπορεί να έχει δύο διαστάσεις, όπως μπορεί να έχει και η θηλυκότητα δύο διαστάσεις. Ο αρσενικός νους μπορεί να είναι επιθετικός, βίαιος, καταστροφικός. Αυτή είναι μόνο μία πιθανότητα. Αυτό έχουν κάνει οι άντρες και η ανθρωπότητα έχει υποφέρει πολύ από αυτή τη διάσταση.

Κι όταν οι άντρες επιχειρούν αυτή την αρνητική πλευρά του ανδρισμού, οι γυναίκες φυσικά αρχίζουν να κινούνται στην αρνητική θηλυκότητα, για να κρατηθούν μαζί με τους άντρες. Αλλιώς, το ρήγμα θα είναι υπερβολικά μεγάλο, αγεφύρωτο. Όταν το θηλυκό είναι αρνητικό, είναι αδρανές, ληθαργικό, αδιάφορο. Ο αρνητικός άντρας μπορεί να έχει γέφυρα μόνο με μια αρνητική γυναίκα.

Έχεις ιδέα πόσο πονάει όταν με αγνοείς;

Η σιωπή που σκοτώνει τις σχέσεις

Η αδιαφορία και η σιωπή από τους ανθρώπους που αγαπάμε μπορεί να μας συντρίψει ψυχολογικά. Δες γιατί πονάει τόσο και πώς να το αντιμετωπίσεις, προστατεύοντας την αυτοεκτίμησή σου.

Υπάρχει μεγαλύτερη πληγή από το να σε αγνοεί εκείνος που έχεις ανάγκη; Όταν μιλάς σε κάποιον και σε αντιμετωπίζει σαν να μην αξίζεις ούτε μια λέξη, το συναίσθημα είναι βαρύ και διαλύει την αυτοεκτίμηση. Δεν είναι μόνο η απόρριψη· είναι το μήνυμα ότι δεν έχεις αξία, ότι η φωνή σου δεν μετράει.

Ένας άνθρωπος διχασμένος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος

Σε μια σχέση η αποδοχή και η ελευθερία μπορούν να δοθούν μόνο όταν δεν υπάρχει ανάγκη για σχέση. 

Μόνο όταν κάποιος έχει βιώσει με ομορφιά τη μοναχικότητα και έχει αφήσει πίσω τα σκοτεινά δωμάτια της μοναξιάς. Μόνο όταν είναι ικανός να είναι απολύτως μόνος του και δεν έχει καμιά ανάγκη να μπει μέσα στον έρωτα. Μόνο τότε μπορεί να βιώσει την ολοκληρωτική ομορφιά του Έρωτα. 

Η αγάπη ολοκληρώνει, οι άνθρωποι είναι απλώς οι αφορμές

Αν θέλεις να αγαπήσεις έναν άνθρωπο, αγάπησέ τον εδώ και τώρα.

Αγάπησέ τον, επειδή κανένας δεν ξέρει τι πρόκειται να συμβεί την επόμενη στιγμή. Την επόμενη στιγμή μπορεί να μην υπάρχει καμία δυνατότητα για αγάπη και τότε θα μετανιώνεις σ’ όλη σου τη ζωή.

Η ζωή είναι αβέβαιη. Κανένας δεν μπορεί να την κάνει σίγουρη, δεν υπάρχει τρόπος να την κάνει σίγουρη. Και είναι καλό που κανένας δεν μπορεί να την κάνει σίγουρη, αλλιώς θα ήταν νεκρή.

Η ζωή είναι εύθραυστη, λεπτεπίλεπτη.
Πάντοτε κινείται προς το άγνωστο. Αυτή είναι η ομορφιά της. Χρειάζεται να είναι κανείς θαρραλέος, περιπετειώδης. Χρειάζεται να ρισκάρει κανείς για να προχωρήσει με τη ζωή.

Κάθε σχέση είναι καθρέφτης που μας αποκαλύπτει την ταυτότητά μας.

Ένας άνθρωπος που δεν έχει ισορροπίες στη ζωή του, που δεν έχει ανακαλύψει τον εαυτό του και βιώνει δυστυχία στην καθημερινότητά του, αν ψάξει να βρει την ευτυχία μέσα στον έρωτα, τότε θα βιώσει διπλά τη δυστυχία. Θα βρει κάποιον που θα ψάχνει κι αυτός κάποιον άλλον για να του δώσει χαρά, ευτυχία. Και όταν δυο δυστυχίες συναντιούνται, δεν μπορούν να μεταμορφωθούν σε ευτυχία. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν μια διπλή δυστυχία.

Μόνο ο άνθρωπος που είναι απελευθερωμένος από το παρελθόν του, που έχει ανακτήσει τις ισορροπίες στη ζωή του και νιώθει ευτυχία, μπορεί να μπει μέσα στον έρωτα μετατρέποντας την ευτυχία του σε ευδαιμονία.

Οι άνθρωποι δεν είναι αντικείμενα, είναι διαδικασίες.

Πώς μπορεί να γνωρίζεις μια γυναίκα;

Πώς μπορείς να γνωρίζεις έναν άντρα;

Οι άνθρωποι δεν είναι αντικείμενα, είναι διαδικασίες. 

Κοιμήθηκες με μια γυναίκα /έναν άντρα εχθές το βράδυ. Κοίταξε το πρόσωπό του ξανά το πρωί. Δεν είναι πια ο ίδιος άνθρωπος. Έχει αλλάξει τόσο πολύ! Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα αντικείμενο και σε έναν άνθρωπο. Η επίπλωση στο δωμάτιο είναι η ίδια, μα η γυναίκα και ο άντρας δεν είναι πια οι ίδιοι. Εξερεύνησε και πάλι, άρχισε και πάλι. Αυτό εννοώ με το να σχετίζεσαι.

Όταν σχετίζεσαι σημαίνει ότι πάντοτε αρχί­ζεις, ότι προσπαθείς συνεχώς να εξοικειω­θείς. Ξανά και ξανά, συστήνεις τον εαυτό σου στον άλλο. 

Η επόμενη αγάπη είναι η καλύτερη λένε και δεν το λένε τυχαία.

Αγάπησες... Έδωσες την ψυχή σου…
Έκανες όνειρα… Προδόθηκες... Μάτωσες…
Πόνεσες… έκλαψες… Ε! Και;

Η πρώτη φορά είναι ή η τελευταία;

Γιατί κάνεις σαν να μην πρόκειται να ξαναγαπήσεις;

Σαν να μην πρόκειται να ξανανιώσεις το ξεσηκωτικό καρδιοχτύπι της καρδιάς σου;

Ο θεός του έρωτα πάντα θα είναι δίπλα σου και πάντα θα περιμένει την ευκαιρία να σε ξελογιάσει με τα τερτίπια του. Αρκεί να το θες. Αρκεί να είσαι ανοικτός να τα ζήσεις…

Αποτυχημένη σχέση δεν υπάρχει.

Οι δυο μορφές έλξης είναι η αγάπη και ο παράφορος έρωτας. Για να λειτουργήσει όμως μια σχέση μακροχρόνια εκτός από την πόλωση (έρωτα) και την αγάπη χρειάζεται να υπάρχει και η επιθυμία να διατηρηθεί αυτή η σχέση. Να έχουμε την αφοσίωση στην επιθυμία μας και στον εαυτό μας ώστε να συνεχίσουμε να είμαστε σε αυτή τη σχέση.

Υπάρχουν περιπτώσεις που ενώ υπάρχει αγάπη λείπουν άλλα συστατικά για να διατηρηθεί η σχέση. Χρειάζεται να δούμε και να ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν αυτή η σχέση μας προάγει. Αν μας πάει μπροστά ή μας κρατά καθηλωμένους και βαλτωμένους. Αν συμβαίνει αυτό τότε είναι καλύτερο και για τους δυο συντρόφους η σχέση να τελειώνει ακόμα κι αν το μυαλό μας αντιστέκεται. 

Τα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας συνδέονται με ουσιαστικά ζητήματα της ζωής και της σχέσης.

Το ερώτημα που αναδύεται σχετικά με τις σχέσεις είναι το εξής: τι σημαίνει για κάποιον/α να είναι ανοικτός προς ένα άλλο ανθρώπινο ον, να λέει αλήθειες, να διακινδυνεύει και να πηγαίνει πιο βαθιά; 

Επιτρέψτε στον εαυτό σας κάθε στιγμή να κοιτάζει και να αναρωτιέται:  Είμαι αληθινός με τον εαυτό μου; Είμαι αληθινός με τη σχέση; Η σχέση μας έχει βάθος και πληρότητα;  Αυτά που κάνω βαθαίνουν τη σχέση ή τη διαλύουν;

Κοιτάζουμε με μεγάλη προσοχή όταν βλέπουμε αυτόν/η που αγαπάμε με τα μάτια της καρδιάς. Η προσοχή είναι επιλογή. Επιλέγουμε που δίνουμε την προσοχή μας, και η επιλογή κάποιου πράγματος περικλείει, οπωσδήποτε, τον αποκλεισμό κάποιου άλλου. Όταν συγκεντρώνουμε την προσοχή μας στον αγαπημένο ή στην αγαπημένη μας και αποκλείουμε τους άλλους, τότε αυτός ή αυτή γίνεται το κέντρο του κόσμου μας. Είναι μια τολμηρή επένδυση.

Ο έρωτας είναι μια τέχνη που απαιτεί ορθάνοιχτα μάτια

Κάθε φορά που ερωτευόμαστε, ερωτευόμαστε τη ζωή. Γινόμαστε δημιουργικοί, ζωντανεύουμε και ενθουσιαζόμαστε με τις άπειρες δυνατότητες που βλέπουμε να ανοίγονται μπροστά μας. Πετάμε! Γινόμαστε Ουράνιοι Χορευτές! 

Ο έρωτας μας εμπνέει να συνδημιουργήσουμε με μια ζωή που μοιάζει με έργο τέχνης. Ο έρωτας μας εμπνέει να παρασύρουμε, να υπηρετήσουμε, να γοητεύσουμε, να προκαλέσουμε, να καταπλήξουμε και να μαγέψουμε όχι μόνο στην κρεβατοκάμαρα, αλλά κάθε στιγμή. 

Τα μικροπροβλήματα συνδέονται με ουσιαστικά ζητήματα της ζωής και της σχέσης

Το ερώτημα που αναδύεται σχετικά με τις σχέσεις είναι το εξής: τι σημαίνει για κάποιον/α να είναι ανοικτός προς ένα άλλο ανθρώπινο ον, να λέει αλήθειες, να διακινδυνεύει και να πηγαίνει πιο βαθιά; 
Επιτρέψτε στον εαυτό σας κάθε στιγμή να κοιτάζει και να αναρωτιέται: Είμαι αληθινός με τον εαυτό μου; Είμαι αληθινός με τη σχέση; Η σχέση μας έχει βάθος και πληρότητα;  Αυτά που κάνω βαθαίνουν τη σχέση ή τη διαλύουν.

Η αγάπη συμβαίνει από τη μια στιγμή στην επόμενη.

Οι σχέσεις αποτελούν δομή, ενώ η αγάπη είναι αδόμητη. Η αγάπη λοιπόν σχετίζεται ασφαλώς, αλλά δεν μετατρέπεται ποτέ σε σχέση. Η αγάπη είναι μια διαδικασία από τη μια στιγμή στην επόμενη. Να το θυμάσαι. Η αγάπη αποτελεί μια κατάσταση της ύπαρξής σου, όχι μια σχέση.

Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν κι υπάρχουν άνθρωποι που δεν αγαπούν. Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν υποκρίνονται πως αγαπούν μέσω των σχέσεων. Οι άνθρωποι που αγαπούν δεν χρειάζεται να έχουν κάποια σχέση – η αγάπη αρκεί.

H κόλαση στις σχέσεις δημιουργείται επειδή περιμένετε τον παράδεισο.

Αν αγαπάτε κάποιον πρέπει να καταλάβετε ότι το άτομο που αγαπάτε δεν είναι η σκιά σας, δεν είναι η αντανάκλασή σας στον καθρέφτη, έχει τη δική του ατομικότητα. Αν δεν έχετε αρκετά μεγάλη καρδιά ώστε να μπορεί να χωρέσει κάποιον που είναι διαφορετικός από εσάς, που μπορεί να έχει διαφορετικές ιδέες για διάφορα πράγματα, καλύτερα να μην μπαίνετε σε άσκοπο κόπο. Είναι καλύτερα να γίνετε μοναχός ή μοναχή. Γιατί να κάνετε τον κόπο; Γιατί να δημιουργήσετε μια κόλαση για εσάς και για τον άλλο;

Είναι αδύνατο να αλλάξεις την ζωή σου αν δεν εγκαταλείψεις τον εγωισμό σου

Όλοι οι άνθρωποι αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο να μείνουν προσκολλημένοι σε κάτι ή να το εγκαταλείψουν. Συνήθως μένουμε προσκολλημένοι στα όνειρά μας, στις ελπίδες μας, στον τρόπο που ζούμε και τη φιλοσοφία που έχουμε για τη ζωή. Όμως μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν ίχνη του Εγώ που τις περισσότερες φορές δεν τα αντιλαμβανόμαστε. Το εγώ συνηθίζει να "έχει δίκιο" και γι’ αυτό παραμένει προσκολλημένο σε πρόσωπα και καταστάσεις για λανθασμένους λόγους. 

Σκεφτείτε πόσες δυστυχισμένες σχέσεις διατηρούνται γύρω μας επειδή ο ένας σύντροφος επιμένει να αποδείξει στον άλλο την αξία του. Να αποδείξει πως είναι σωστός και πως το δίκιο είναι με το μέρος του.

Το παράδοξο του να πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε

Η κτητικότητα καταλήγει πάντα να καταστρέφει ό,τι προσπαθεί να προστατεύσει

«Και σταθείτε ο ένας πλάι στον άλλο, αλλά όχι υπερβολικά κοντά διότι οι κολόνες τον ναού στέκουν χωριστές, και η βελανιδιά με το κυπαρίσσι δε φυτρώνουν το ένα στη σκιά τον άλλου.»

Kahlil Gibran

Ο απόλυτος έλεγχος πάνω σε ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα δεν είναι ούτε εφικτός ούτε επιθυμητός. Και είναι πάντα καταστροφικός. Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που αφορούν την αγάπη θέλει δυο ανθρώπους που αγαπιούνται αληθινά να είναι συνέχεια μαζί, να ακολουθούν το ίδιο μονοπάτι, να έχουν τους ίδιους στό­χους και τα ίδια ενδιαφέροντα, οι ζωές τους είναι αιώνια συνυφασμένες και η κάθε στιγμή του ενός μακριά από τον άλλο να μοιάζει με αιωνιότητα. Ακόμα κι αν αυτό ήταν δυνατό, εμένα μου φαίνεται τρομερά ανιαρό.

Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι αναζητούν μια σχέση, νομίζοντας πως η δυστυχία τους οφείλεται στη μοναξιά τους

Ερώτηση: O εραστής μου ήταν πολύ κοντά μου παλιότερα. Τώρα έρχεται πιο κοντά σ’ εσένα, αλλά έχει απόσταση από εμένα κι εγώ νιώθω πως μένω απ’ έξω. Δεν ξέρω αν θέλω να συνεχίσω τη σχέση ή όχι! 

  

Απάντηση απο τον OSHO: Όταν οι άνθρωποι είναι μόνοι, πάντοτε συμβαίνει να μπουχτίζουν με τη μοναξιά τους. Είναι στενοχωρημένοι, θλιμμένοι και η ζωή δεν τους συναρπάζει. Έτσι, ψάχνουν να βρουν κάποιον, κάποια σχέση κι ύστερα συναρπάζονται, έρχονται όμως μαζί και πολλά προβλήματα: θυμός, ζήλια και χίλια δυο άλλα πράγματα. 

Άντρας - Γυναίκα Ο Χορός των Ενεργειών,

Ο κόσμος έχει ζήσει σε δυο κομμάτια.

Ο άντρας έχει φτιάξει το δικό του κόσμο, ενώ η γυναίκα έχει ζήσει στη σκιά κι εκεί, στη σκιά, έχει δημιουργήσει το δικό τnς κόσμο. Αυτό είναι θλιβερό, επειδή ο άντρας και η γυναίκα, για να ολοκληρωθούν, για να είναι ολόκληροι, πρέπει να έχουν όλες τις ποιότητες μαζί. Και οι άντρες και οι γυναίκες πρέπει να είναι τόσο απαλοί, όσο ένα ροδοπέταλο και τόσο σκληροί, όσο ένα σπαθί, μαζί και τα δυο. Έτσι, αν η περίσταση απαιτεί να είσαι σπαθί, είσαι έτοιμος. Αν η περίσταση απαιτεί να είσαι ροδοπέταλο, είσαι έτοιμος. Αυτή η ευελιξία, ανάμεσα στο τριαντάφυλλο και το σπαθί, θα κάνει τη ζωή σου πλουσιότερη.

Πώς μπορούμε να ξέρουμε πότε είναι καλό να τελειώσουμε μια σχέση αγάπης;

Ερώτηση: Πώς θα ξέρουμε πότε αρμόζει να τελειώσουμε μια σχέση αγάπης; 

Osho: Πώς να προχωρήσει κανείς σε βάθος με έναν άνθρωπο, όταν φοβάται;

Η σχέση και η αγάπη είναι πράγματα τελείως διαφορετικά. Η αγάπη δεν αποτελεί ποτέ σχέση και η σχέση δεν αποτελεί ποτέ αγάπη. Η αγάπη σχετίζεται, αλλά δεν αποτελεί σχέση. Η σχέση είναι ένα νεκρό πράγμα, ένα κλειστό πράγμα. Η αγάπη είναι ροή.

Η κτητικότητα πάντα καταστρέφει ό,τι προσπαθεί να προστατεύσει

«Και σταθείτε ο ένας πλάι στον άλλο, αλλά όχι υπερβολικά κοντά διότι οι κολόνες τον ναού στέκουν χωριστές, και η βελανιδιά με το κυπαρίσσι δε φυτρώνουν το ένα στη σκιά τον άλλου.»

Kahlil Gibran

Ο απόλυτος έλεγχος πάνω σε ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα δεν είναι ούτε εφικτός ούτε επιθυμητός. Και είναι πάντα καταστροφικός. Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που αφορούν την αγάπη θέλει δυο ανθρώπους που αγαπιούνται αληθινά να είναι συνέχεια μαζί, να ακολουθούν το ίδιο μονοπάτι, να έχουν τους ίδιους στό­χους και τα ίδια ενδιαφέροντα, οι ζωές τους είναι αιώνια συνυφασμένες και η κάθε στιγμή του ενός μακριά από τον άλλο να μοιάζει με αιωνιότητα. Ακόμα κι αν αυτό ήταν δυνατό, εμένα μου φαίνεται τρομερά ανιαρό.

Χρυσοί κανόνες για επιτυχημένη Επικοινωνία

Οι σχέσεις, είτε φιλικές είτε συντροφικές, δεν θέλουν κόπο, θέλουν τρόπο. Και προπάντων δεν χρειάζονται τον στρουθοκαμηλισμό. Να κάνουμε ότι δήθεν δεν βλέπουμε αυτό που συμβαίνει ανάμεσα μας, που με κάποιο τρόπο, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μας απομακρύνει και εξωθεί τα πράγματα και τις καταστάσεις στα άκρα. Που δημιουργεί τοξικότητα στη σχέση και κάνει τους ανθρώπους από συντρόφους αντιπάλους.

  

Γιατί άραγε δεν επικοινωνούμε και αφήνουμε τις διαφορές να διαιωνίζονται και να γιγαντώνονται; Μήπως δεν ξέρουμε τον τρόπο που μπορούμε να επικοινωνήσουμε και όποτε το προσπαθούμε έρχεται καταστροφή;