Η Ζωή είναι η
πιο παθιασμένη, η πιο απαιτητική και η πιο άγρια ερωμένη και όλους μας καλεί να
της παραδοθούμε. Η κίνηση της ζωής, τα ποτάμια που κυλάνε, οι ήσυχες
ακρογιαλιές ή οι αδάμαστες θάλασσες, τα τραγούδια των πουλιών, τα χρώματα της
φύσης και όλες οι μυρωδιές γύρω μας είναι εκφράσεις του έρωτά της. Ακόμα και τα
ερωτικά μας σκιρτήματα, το φλερτ μας με τη γέννηση και τον θάνατο είναι δικά
της ερωτικά τερτίπια.
Ταξιδεύοντας μέσα σε αυτόν τον οργασμικό κόσμο με ταχύτητες φωτός δεν χάνουμε μόνο την επαφή με τη σεξουαλικότητά μας, με τον ερωτισμό μας αλλά και με την ίδια τη Ζωή. Τα χρώματα θαμπώνουν, τα αρώματα αλλοιώνονται, οι ήχοι γίνονται θόρυβοι και οι μέρες μας δεν έχουν πια ενδιαφέρον. Περνάνε άχρωμα και άοσμα…


.png)


