Τα θέατρα ελέγχου και πως να ξεφύγετε απο αυτά

Το "Τρίγωνο Κάρπμαν": Το μοντέλο σχέσεων που δημιουργεί ευτυχισμένες οικογένειες

Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1968 από τον κλασσικό λόγιο της συναλλακτικής ανάλυσης, τον Στίβεν Κάρπμαν. Πρόκειται για το γεγονός ότι οι άνθρωποι χειραγωγούν ο ένας τον άλλον, εξαρτώνται ο ένας από τον άλλον και κουράζονται πολύ από αυτό. Δεν υπάρχει μεγάλη ευτυχία σε τέτοιου είδους σχέσεις και οι άνθρωποι γίνονται πολύ εξαντλημένοι για να αλλάξουν. Ωστόσο, υπάρχει μια λύση.

Παρακάτω μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το τρίγωνο Κάρπμαν. Να θυμάστε πως προκειμένου να επιλυθεί ένα πρόβλημα, πρέπει πρώτα να το καταλάβετε.

Οι άνθρωποι δε βλέπουν αυτά που δεν θέλουν να δουν

Η τέχνη της χειραγώγησης

Να φοβάσαι τους ανθρώπους που ενώ δεν είναι βασιλιάδες μαζεύουν γύρω τους «αυλή»! Να φοβάσαι αυτούς που έχουν μόνο φίλους και όχι εχθρούς γιατί είναι άτομα που 'προσαρμόζονται στους ανθρώπους καθώς είναι «ρευστοί».
Τέτοιοι άνθρωποι είναι κάλπικοι, ελαστικοί και όχι αυθεντικοί. Ποτέ δεν πρόκειται να σε ξεχωρίσουν σε τίποτα όσο και αν σου δείχνουν κάτι τέτοιο. 
Ακόμα και εάν τους κρίνεις επιφανειακά λέγοντας: -«Μα πώς τα λες αυτά, είναι τόσο καλός, συμπεριφέρεται τόσο καλά στους φίλους του, ακόμα και σε αυτούς που δεν έχει κάτι να πάρει, το έχω δει!». 

Η τέχνη της χειραγώγησης

«Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται» ο υποκριτής όμως πάντα. 

Μέρος πρώτο 

Ποιον χαρακτηρίζουμε συνήθως καλό άνθρωπο; Αυτόν που μας κάνει όλες τις χάρες, που μας διευκολύνει όταν του το ζητήσουμε, που μιας κάνει να γελάμε και γενικότερα που ο χρόνος μας μαζί του είναι ευχάριστος, αυτόν που μετά τη γνωριμία μας ανακαλύπτουμε ότι μιας αρέσει, επιδιώκουμε να περνάμε χρόνο μαζί του και εάν είναι του αντίθετου φύλου καμιά φορά αρχίζουμε να τον ερωτευόμαστε. Αυτόν στον οποίο βλέπουμε αυτά που Θέλουμε να δούμε. 

Υποκριτής! Αυτός που με μια πρώτη ματιά χαρακτηρίζεται «καλός» άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας υποκριτής! Ανήθικος και με έλλειψη αξιών άνθρωπος, ψεύτης που προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς του μεταμφιέζεται πίσω από το χαμόγελό του και χρησιμοποιεί ως δούρειο ίππο την καλοσύνη για να σαγηνεύσει και να πλανεύσει το άτομο στο οποίο απευθύνεται προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς του. 

Η σύγχυση στην ταυτότητα των φύλων έχει καταστροφικές συνέπειες στις διαπροσωπικές σχέσεις.

0 πόλεμος μεταξύ ανδρών και γυναικών

Ο ξεπεσμός του γυναικείου στοιχείου βλάπτει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Στις γυναίκες, η υποτίμηση της εσωτερικής γυναί­κας μειώνει την αυτοεκτίμηση κάθε γυναίκας. Και χωρίς έναν ισχυρό εσωτερικό άνδρα, δεν βρίσκει στήριξη μέσα της. Συναντούμε πολλές τέτοιες γυναίκες, που μοιάζουν να μην μπορούν να αφήσουν μια σχέση παρ’ όλη την κακοποίηση που υφίστανται εκεί, ή που φοβούνται να βγουν μόνες από το σπίτι.

Η περίοδος της εφηβείας αποτελεί μια εξαιρετικά δύσκολη μεταβα­τική περίοδο για τις κοπέλες. Ακόμα και σήμερα, η εμμηνόρροια συνοδεύεται συχνά από αίσθημα ντροπής. Το σεξ είναι απαγορευμένο και ταυτόχρονα ελκυστικό, η διαφήμιση το φτηναίνει και η επίσημη θρησκεία το καταδικάζει. Έτσι, η σεξουαλική εκπαίδευση στο σχολείο και στο σπίτι παραμένει ένα αμφιλεγόμενο θέμα. 

Όταν το θύμα γίνεται θύτης...

Πολλοί άνθρωποι κουβαλούν μια λάθος εικόνα για τον εαυτό τους, μια εικόνα που κάποιος τους πρόβαλε, που τοποθέτησε στην ψυχή τους από όταν ήταν παιδιά, και πλέον πορεύονται με ένα πρόσωπο που δεν είναι δικό τους, οπότε δεν μπορούν να αναγνωρίσουν και πολύ περισσότερο να εμπιστευτούν την αληθινή τους ταυτότητα και να πιστέψουν στην αξία τους.

Εάν κάποιος έχει υποστεί βία από παιδί ή εάν εγκλωβίστηκε σε σχέσεις, όπου η αδικία, η αδιαφορία, η προδοσία, η αναμονή, η ματαίωση ράγισαν την αυτοεκτίμηση του, τότε η αξία του εκμηδενίζεται, η εμπιστοσύνη στον εαυτό του κομματιάζεται και ελκύεται από καταστάσεις που συντηρούν την υποβαθμισμένη του εικόνα, πιστεύοντας πως αυτό είναι το μόνο που του αξίζει. 

Επιλέγει αυτές τις καταστάσεις, γιατί έχει ταυτιστεί με την εικόνα ενός ανθρώπου που φαντάζεται πως δεν αξίζει να τυλίξει τον εαυτό του με ένα περίβλημα προστασίας, ενισχύοντας την αξία του μέσα από επιλογές που τον υποστηρίζουν.

Τι ρόλο παίζεις στο θέατρο της Ζωής;

«Ο καθένας παίζει με τον τρόπο του τον ένα ή τον άλλο ρόλο στο θέατρο της ζωής. Εσύ, ποιο θεατρικό ρόλο παίζεις;»

Όλοι οι άνθρωποι κάνουν διάφορους χειρισμούς, στρατηγικές που τις περισσότερες φορές δεν είναι συνειδητές για να απορροφήσουν ενέργεια. Για να ελέγξουν τους ανθρώπους και τις καταστάσεις στη ζωή τους και να κάνουν την ενέργεια να έρθει προς αυτούς δημιουργούν ένα θέατρο στο μυαλό τους και καλούν τους άλλους ανθρώπους να ανέβουν στη σκηνή της ζωής και να παίξουν τους ρόλους τους όσο πιο καλά μπορούν.
Αυτό το κάνουν είτε επιθετικά, αναγκάζοντας κατευθείαν τους ανθρώπους να τους προσέξουν, είτε παθητικά, παίζοντας με τη συμπόνια ή την περιέργεια των ανθρώπων για να κερδίσουν την προσοχή τους.