"Η πορνογραφία δείχνει πώς θα είναι το τέλος του κόσμου"

«Οι γυναίκες έχουν ουσιαστικά δύο επιλογές στην κοινωνία μας», λέει η Γκέιλ Ντάινς. «Να είναι είτε γαμήσιμες είτε αόρατες. 

Το να είσαι γαμήσιμη σημαίνει να συμμορφώνεσαι με την πορνογραφική κουλτούρα, να είσαι σέξι, πειθήνια και να κάνεις ό,τι θέλει ο άντρας. 

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αποκτήσεις ορατότητα. 
Και δεν μπορείς να ζητήσεις από έφηβα κορίτσια, που κάνουν τα πάντα για να είναι ορατές, να διαλέξουν να είναι αόρατες».

Όλοι οι πολιτικοί χρειάζονται βαθιά σεξουαλική θεραπεία, διαφορετικά θα τους ενδιαφέρει μόνο το πως θα αποκτήσουν περισσότερη δύναμη.

Όταν εκφράζεται μέσα από σένα η αγάπη, εκφράζεται πρώτα ως σώμα. Μετατρέπεται σε σεξ. Αν εκφράζεται μέσω του νου, ο οποίος είναι ανώτερος, βαθύτερος, λεπτότερος, τότε ονομάζεται αγάπη. Αν εκφράζεται μέσω του πνεύματος, μετατρέπεται σε προσευχή....

Αν όλα πάνε καλά και το σεξ είναι φυσικό και κυλάει, αποτελεί μια όμορφη εμπειρία, διότι μπορείς μέσω αυτού να ρίξεις μια ματιά στο δεύτερο. Αν το σεξ προχωρήσει πραγματικά βαθιά, ώστε να ξεχνάς τελείως εκεί τον εαυτό σου, μπορεί ακόμη να ρίξεις μια ματιά και στο τρίτο μέσα από τούτο. Κι αν το σεξ γίνει μια ολική οργασμική εμπειρία, υπάρχουν σπάνιες στιγμές που μπορείς μέσα από τούτο να ρίξεις μια ματιά και στο τέταρτο, το τουρίγια, το πέραν.

0 Γάμος του Σεξ και της Βίας

Πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα γιατρέψουμε τον πλανήτη, θα σώσουμε τα δάση της βροχής, θα εγκαθιδρύσουμε ειρήνη ανάμεσα στα έθνη και στις θρησκείες όταν, στο μυαλό του καθενός από εμάς, το παγκόσμιο σύμβολο και η ενεργητική έκφραση της ανθρώπινης αγάπης είναι δηλητηριασμένα; 

Πώς μπορεί να ανθίσει η αγάπη, όταν οι θρησκείες μας λένε ότι το σεξ είναι αμαρτωλό και ότι η σάρκα μας είναι ο εχθρός του πνεύματός μας; 

Η ζωή σήμερα

Αντιμέτωποι με τη συνωμοσία ενάντια στην έκσταση

«Να ποια είναι η εφιαλτική 

πραγματικότητα: Η δημιουργία της αγέλης του κοινού. 
Το κοινό δεν έχει ιστορία και μέλλον, το κοινό ζει μια χρυσή στιγμή που δημιουργείται από ένα πιστωτικό σύστημα που το δεσμεύει (το κοινό) ολοκληρωτικά σε ένα δίκτυο ψευδαισθήσεων, προς το οποίο ουδέποτε ασκείται οποιαδήποτε κριτική».

Terence McKenna

Πολύ συχνά, ο τρόπος που ζούμε και αγαπάμε δεν είναι παρά ένα προσωπείο πίσω από το οποίο κρύβουμε τον πόνο μας — τον πό­νο που προκαλεί η παραμέληση και η χειραγώγηση, την αγωνία της μοναξιάς και της άγνοιας του εαυτού μας, τη θλίψη από τις διαλυμέ­νες σχέσεις που καθρεφτίζουν τα άλυτα θέματα των σχέσεων με τους γονείς μας, τους σεξουαλικούς φόβους και τις σεξουαλικές απογοητεύ­σεις μας και την πίκρα για μια ζωή που μοιάζει να μην έχει υψηλότε­ρο νόημα. Ο χρυσός, άλλοτε σύμβολο μεταμόρφωσης για τους αλχημιστές, σήμερα δεν εκφράζει παρά το χρώμα του χρήματος. Είναι ένα σύμβολο δίχως νόημα, για το οποίο φαίνεται πως πρέπει να θυσιάσου­με την ολότητά μας και να εργαζόμαστε μέχρι να πεθάνουμε, συνθλίβοντας μέρα με τη μέρα και το παραμικρό ίχνος ζωής.

Εξουσία, χρήμα και γυ­ναικεία σεξουαλικότητα

Όλοι ξέρετε τη ιστορία του Αδάμ και της Εύας. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι σύμφωνα με τον μύθο, είναι ότι υπήρξε μια άλλη γυναίκα προγενέστερη της Εύας.  Η Λίλιθ, η πρώτη γυναίκα που δημιουργήθηκε από τον Θεό ίση με τον άντρα. 

Υπάρχουν διάφορες εκδοχές πά­νω στην ιστορία της Λίλιθ, αλλά σε όλες φανερώνει μια σεξουα­λικότητα πολύ ισχυρή και εκφράζει την αυτονομία της. 
Έχοντας επίγνωση ότι δημιουργήθηκε ίση, αρνείται την κυριαρχία του Αδάμ, κάτι που αυτός φέρει βαρέως. Εκείνη φεύγει με τον Σατανά. 
Ο Θεός τότε δημιουργεί ένα άλλο πλάσμα, πιο υπάκουο, για τον καημένο τον Αδάμ, από το ένα πλευρό του. Όμως, η Λίλιθ θα ξανάρθει να βάλει σε πειρασμό τον Αδάμ όταν αυτός θα έχει κουραστεί από την Εύα.