Η καταπιεσμένη ζήλια είναι πολύ επικίνδυνη

Αγαπώ πολύ το αγόρι μου, και η σχέση μας είναι πολύ καλή όταν είμαστε μαζί. Όμως όποτε βλέπω να ενδιαφέρεται για κάποια άλλη γυναίκα, έστω και για να της μιλήσει μόνο, ζηλεύω πολύ. 
Δεν θέλω να τον κάνω να νιώσει ότι επεμβαίνω στην ελευθερία του, αλλά είναι δύσκολο να κρύψω αυτά τα συναισθήματα ζήλιας. 
Τι μπορώ να κάνω;

Αν δεν θέλεις να καίγεσαι από ζήλια....

Ερώτηση: Δείχνω ενδιαφέρον και για άλλες γυναίκες πέρα από τη σύζυγό μου, όταν όμως η σύζυγός μου δείχνει ενδιαφέρον και για άλλους άντρες, νιώθω μεγάλη ζήλια. Καίγομαι μέσα σε μια τρομερή φωτιά.

Osho: Οι άντρες δημιούργησαν πάντοτε ελευθερία για τον εαυτό τους, εμπόδιζαν όμως τις γυναίκες. Οι άντρες φυλάκισαν τις γυναίκες μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού κι επέτρεψαν στον εαυτό τους να είναι ελεύθεροι. Αυτή η εποχή έχει τελειώσει. Τώρα οι γυναίκες είναι το ίδιο ελεύθερες όσο κι εσύ. 

Κι αν δεν θέλεις να καίγεσαι από ζήλια, υπάρχουν δυο μόνο τρόποι: ο ένας τρόπος είναι να απελευθερωθείς ο ίδιος από τις επιθυμίες. Όταν δεν υπάρχουν επιθυμίες, δεν μπορεί να παραμείνει η ζήλια. Και ο άλλος τρόπος: αν δεν θέλεις να απελευθερωθείς από τις επιθυμίες, τότε τουλάχιστον δώσε τα ίδια δικαιώματα που έχεις εσύ και στους άλλους. Βρες τουλάχιστον αυτό το θάρρος. Ο ίδιος θα ήθελα να απελευθερωθείς από τις επιθυμίες.

Osho: Μιλώντας για τη ζήλεια

Στην Ινδία, επειδή η αγάπη σε μεγάλο βαθμό δεν επιτρέπεται -μάλλον δεν επιτρέπεται καθόλου- ο γάμος γίνεται με συνοικέσιο κι έτσι υπάρχει τρομερή ζήλια. Και οι δυο σύζυγοι είναι πάντα φοβισμένοι. Ποτέ δεν αγάπησαν. Ξέρουν ότι ο γάμος ήταν μια διευθέτηση που έκαναν οι γονείς τους, οι αστρολόγοι, η κοινωνία. 
Οι δυο σύζυγοι δεν ρωτήθηκαν καν. Σε πολλές περιπτώσεις, ούτε καν είχαν δει ο ένας τον άλλο πριν από το γάμο. Γι' αυτό υπάρχει ο φόβος. Η σύζυγος φοβάται, ο σύζυγος φοβάται κι έτσι και οι δυο κατασκοπεύουν ο ένας τον άλλο. Ακόμα και η ίδια η δυνατότητα της αγάπης έχει χαθεί.

Όπου υπάρχει αγάπη η ζήλεια εξαφανίζεται

Τι είναι ζήλια
Μέρος δεύτερο

Συνειδητοποιείς το δικό σου βάθος μόνο όταν κάποιος άλλος το αγγίζει. Μόνο μέσα από τον άλλο γίνεσαι συνειδητός της εσωτερικής σου ύπαρξης. Μόνο σε βαθιά σχέση αντηχεί μέσα σου η αγάπη κάποιου άλλου και μορφοποιεί το βάθος σου. Μόνο μέσα από κάποιον άλλο μπορείς να ανακαλύψεις τον εαυτό σου.

Υπάρχουν δυο τρόποι για να τον ανακαλύψεις. Ο ένας είναι ο διαλογισμός: Αναζητάς μόνος το βάθος σου, χωρίς τον άλλο. Ο άλλος τρόπος είναι η αγάπη: Αναζητάς το βάθος σου μαζί με τον άλλο. Εκείνος γίνεται μια ρίζα για να φτάσεις στον εαυτό σου. Ο άλλος δημιουργεί έναν κύκλο. Και οι δυο εραστές βοηθούν ο ένας τον άλλο. 

Όσο βαθύτερα προχωράει η αγάπη, τόσο βαθύτερα νιώθουν πως βρίσκονται. Οι κρυμμένες σου υπάρξεις αποκαλύπτονται. Τότε όμως δεν υπάρχει ζήλια. Η αγάπη δεν μπορεί να είναι ζηλιάρα. Είναι αδύνατον. Η αγάπη πάντοτε εμπιστεύεται. Κι αν συμβεί κάτι που σπάζει την εμπιστοσύνη σου, πρέπει να το δεχτείς. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει γι' αυτό, επειδή ό,τι κάνεις θα καταστρέψει τον άλλο.

Τι είναι ζήλια

Μέρος πρώτο

Αναφέρομαι συχνότερα στο θυμό και το σεξ και λιγότερο στη ζήλια, επειδή η ζήλια δεν είναι κάτι πρωτογενές. Είναι ένα δευτερογενές συστατικό του σεξ. Όποτε έχεις μια σεξουαλική παρόρμηση στο νου σου, όποτε νιώθεις τη σεξουαλική έλξη και πως έχεις σχέση με κάποιον, τότε, επειδή δεν αγαπάς, εμφανίζεται η ζήλια. Αν αγαπάς, η ζήλια ποτέ δεν εμφανίζεται.

Προσπάθησε να κατανοήσεις το όλο πράγμα. Όποτε συνδέεσαι σεξουαλικά με κάποιον, φοβάσαι, γιατί το σεξ στην πραγματικότητα δεν είναι σχέση, είναι εκμετάλλευση. Αν σε έλκει σεξουαλικά ένας άντρας, ή μια γυναίκα, πάντα φοβάσαι ότι αυτή η γυναίκα μπορεί να πάει σε κάποιον άλλο, αυτός ο άντρας μπορεί να πάει σε κάποια άλλη. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει σχέση. Πρόκειται απλά για εκμετάλλευση και από τους δύο. Εκμεταλλεύεστε ο ένας τον άλλο, όμως δεν αγαπάτε -και το ξέρετε- και γι' αυτό φοβάστε.

Η ζήλεια είναι ο θυμός του αδύναμου

Osho: Όποτε ερωτεύεται ο άντρας μια άλλη γυναίκα, κάτι αλλάζει μέσα του απέναντι στην πρώτη γυναίκα. Τώρα είναι και πάλι ξένοι, δεν υπάρχει καμιά γέφυρα. Εκείνη έχει γίνει ανάπηρη, σκλάβα, και τώρα την έχουν εγκαταλείψει. Όλη της η ζωή είναι ζωή γεμάτη αγωνία.

Μέσα από αυτή την αγωνία προβάλλει η ζήλεια. Η ζήλεια είναι ο θυμός τού αδύναμου εκείνου που δεν μπορεί να κάνει τίποτα αλλά που βράζει μέσα του, που θα ήθελε να κάψει ολόκληρο τον κόσμο αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να κλαίει και να φωνάζει και να παθαίνει νευρικές κρίσεις.

Αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί ώσπου να γίνει ο γάμος μουσειακό είδος.