Τι έχει το Άγγιγμα τελικά θεραπευτικό ή σεξουαλικό χαρακτήρα;

Χθες κάποια φίλη, διαβάζοντας την ανάρτηση για το σεμινάριο «Tantra, η τέχνη της Απόλαυσης... » με ρώτησε: Αν η αγκαλιά στην Τάντρα προέρχεται από έναν άνθρωπο που δεν με έλκει ή και με απωθεί, τι γίνεται?

Καταλαβαίνω ότι αρκετοί από εσάς μπορεί να έχετε την ίδια απορία, ειδικά αν δεν έχετε συμμετάσχει σε κάποιο βιωματικό, ταντρικό σεμινάριο. Είναι μια καλή ευκαιρία λοιπόν να απαντήσω σε όλους.

Χρειάζεται να ξέρετε ότι η αγκαλιά δεν είναι σεξουαλική. Η αγκαλιά είναι θεραπευτική. Και θεραπεία μπορεί να συμβεί μόνο σε επίπεδο καρδιάς. Και πιστέψτε με η καρδιά δεν λέει ποτέ: Αυτός μου κάνει ή αυτός δεν μου κάνει. Η καρδιά δεν κοιτάζει ποτέ με τα μάτια του μυαλού. Η καρδιά δεν έχει κριτήρια, μόνο αισθάνεται. Αισθάνεται και μοιράζεται…

Ο κόσμος των Αισθήσεων

Συνήθως στην καθημερινότητα μας δεν συμμετέχουν ολοκληρωτικά οι αισθήσεις μας και με αυτόν τον τρόπο γίνονται όλο και λιγότερο ευαίσθητες. Με την ελαττωμένη τους ευαισθησία δεν είμαστε σε θέση να νιώθουμε ούτε το σώμα μας ούτε τα συναισθήματά μας. Τότε σταματάμε να είμαστε ευαίσθητοι, συγκεντρωνόμαστε στο κεφάλι και αντί να αισθανόμαστε απλά σκεφτόμαστε.

Έλλειψη γείωσης και ρηχή αναπνοή περιορίζουν τον βαθμό της οργασμικής μας ικανότητας.

Αν θέλεις οι οργασμικές σου αισθήσεις να απογειωθούν χρειάζεται να βελτιώσεις την γείωση σου και τον τρόπο που αναπνέεις.

Η γείωση είναι μια ενεργειακή διαδικασία, όπου η ροή της ενέργειας διαπερνά όλο το σώμα, από το κεφάλι ως τα πέλματα. Όταν αυτή η ροή συμβαίνει ολοκληρωμένα τότε έχουμε την συναίσθηση του σώματός μας, της σεξουαλικότητάς μας και το εδάφους που πατάμε. Είμαστε σε επαφή με την πραγματικότητα.

Αυτή η ροή ενέργειας σχετίζεται με τη ροή της αναπνοής, οπότε όταν αναπνέουμε βαθιά και απελευθερωμένα, η ενέργεια ρέει κι αυτή με την ίδια ευκολία. Αν η αναπνοή και η ροή της ενέργειας είναι μπλοκαρισμένες, ειδικά στην περιοχή της λεκάνης, τότε δεν νιώθουμε το σώμα μας, η επαφή με τα συναισθήματά μας μειώνεται και η σεξουαλικότητά μας περιορίζεται.

Είμαι ζωντανός σημαίνει ότι μπορώ να αισθάνομαι το κάθετι ολόγυρά μου

Αν είστε αρκετά αισθαντικοί -και αυτό θέλω να είστε- θα ξαφνιαστείτε όταν διαπιστώσετε ότι σφίγγοντας τα χέρια διαφόρων ατόμων βρίσκετε διαφορές στην ενέργεια. 

Η ποιότητα, η δύναμη, η ένταση, η γεύση, το άρωμα -όλα είναι μοναδικά σε κάθε άτομο. Όταν όμως σφίγγετε τα χέρια σας με έναν ψυχρό τρόπο, ή αγκαλιάζετε ένα σώμα σαν να είστε δύο σκελετοί που συναντιούνται σε ένα νεκροταφείο, τότε δεν υπάρχει διαφορά.

Ζωή που δεν μοιράζεται αλλά ελέγχεται είναι σίγουρα μια "ξοδεμένη" ζωή.

Συναισθηματικά δύσκολες καταστάσεις έχουμε βιώσει όλοι. Έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που τους εμπιστευτήκαμε, τους αγαπήσαμε, τους επιτρέψαμε να αγγίξουν την καρδιά μας και μετά προδοθήκαμε. Ο πόνος της προδοσίας, της απόρριψης και της εγκατάλειψης σκέπασε την καρδιά μας και για αρκετό καιρό κλειστήκαμε στον εαυτό μας.

Κάποιοι από εμάς ξαναδοκίμασαν και αφέθηκαν στον έρωτα και στην αγάπη. Κάποιους η αγάπη τους ταξίδεψε στη χαρά και άλλους πάλι τους ξαναθύμισε τα συναισθήματα του πόνου και της εγκατάλειψης. Οι περισσότεροι από αυτούς τότε έκλεισαν την καρδιά τους και την έβαλαν σε μια "κατάσταση προστασίας" φοβούμενοι την αγάπη και τα επακόλουθα της.

Αν το sex δεν γίνει αγάπη τότε είναι ανάπηρο

Το σεξ είναι ο σπόρος και η αγάπη το λουλούδισμα του. Αν καταδικάζεις τον σπόρο, καταδικάζεις το λουλούδι. 

Το σεξ μπορεί να γίνει αγάπη. Αν δεν γίνει αγάπη τότε είναι ανάπηρο. Να καταδικάζεις την αναπηρία και όχι το σεξ. Η αγάπη πρέπει ανθίσει. Το σεξ πρέπει να γίνει αγάπη.

Ο σπόρος μπορεί να είναι άσχημος μα όταν ζωντανέψει, βλαστήσει και ανθίσει τότε υπάρχει ομορφιά. 

Μην πετάς τον σπόρο γιατί πετάς τα λουλούδια του. Δεν υπάρχουν ακόμα εκεί, δεν έχουν ακόμα εκδηλωθεί για να μπορείς να τα δεις, όμως βρίσκονται εκεί. Χρησιμοποίησε αυτόν τον σπόρο για να φτάσεις στα λουλούδια.

Απολαμβάνοντας την Αγάπη

Συνήθως στην καθημερινότητα μας δεν συμμετέχουν ολοκληρωτικά οι αισθήσεις μας και με αυτόν τον τρόπο γίνονται όλο και λιγότερο ευαίσθητες. Με την ελαττωμένη τους ευαισθησία δεν είμαστε σε θέση να νιώθουμε ούτε το σώμα μας ούτε τα συναισθήματά μας. Τότε σταματάμε να είμαστε ευαίσθητοι, συγκεντρωνόμαστε στο κεφάλι και αντί να αισθανόμαστε απλά σκεφτόμαστε.

Άλλο το να βλέπεις κι άλλο το να σκέφτεσαι…

Έχεις αναρωτηθεί πόσες φορές κοιτάς κάτι και παραδίνεσαι στην ομορφιά της εικόνας, των χρωμάτων, των ήχων, της εμπειρίας χωρίς σκέψεις και πόσες φορές το μυαλό σου είναι τόσο γεμάτο που κοιτάς χωρίς να βλέπεις; Γιατί άλλο το να βλέπεις κι άλλο το να σκέφτεσαι ότι βλέπεις…
Για παράδειγμα, κοιτάς μια ανατολή, ένα ηλιοβασίλεμα και πλημμυρίζεις από τα χρώματά του, την όμορφη ενέργειά του… Είσαι σιωπηλός ¨μέσα και έξω¨ σου, απολαμβάνοντας. 
Όταν αρχίζεις να σκέφτεσαι αυτό που βλέπεις τότε χάνεις την ουσία. Χάνεις τη στιγμή. Με τη σκέψη σου βρίσκεσαι χιλιόμετρα μακριά και χρωματίζεις με άλλο τρόπο το παρόν σου. Η σκέψη γίνεται ένα πέπλο πάνω στα μάτια σου που σε απομακρύνει από την πραγματικότητα και επιβάλλει την δική της ουσία πάνω σε αυτήν. Επιβάλλει τον δικό της εαυτό πάνω στην πραγματικότητα που βιώνεις και όλα αλλάζουν, μεταλλάσσονται. 
Και αυτό συμβαίνει συνέχεια στη ζωή σου και όχι μόνο τις στιγμές που κοιτάζεις ένα ηλιοβασίλεμα. Αντικρίζεις έναν συνεργάτη, ένα φίλο, έναν άνθρωπο στον δρόμο και δεν τον ¨κυττάς¨ εσύ αλλά τον κοιτάζει η σκέψη σου.