Τι έχει το Άγγιγμα τελικά θεραπευτικό ή σεξουαλικό χαρακτήρα;

Κάποια φίλη, διαβάζοντας την ανάρτηση για το εργαστήρι «Tantra, αγκαλιάζοντας την χαρά της ζωής » με ρώτησε αν η αγκαλιά στην Τάντρα προέρχεται από έναν άνθρωπο που δεν με έλκει ή και με απωθεί, τι γίνεται?

Καταλαβαίνω ότι αρκετοί από εσάς μπορεί να έχετε την ίδια απορία, ειδικά αν δεν έχετε συμμετάσχει σε κάποιο βιωματικό, ταντρικό σεμινάριο. Είναι μια καλή ευκαιρία λοιπόν να απαντήσω σε όλους. Χρειάζεται να ξέρετε ότι η αγκαλιά δεν είναι σεξουαλική. Η αγκαλιά είναι θεραπευτική. Και θεραπεία μπορεί να συμβεί μόνο σε επίπεδο καρδιάς. Και πιστέψτε με η καρδιά δεν λέει ποτέ: Αυτός μου κάνει ή αυτός δεν μου κάνει. Η καρδιά δεν κοιτάζει ποτέ με τα μάτια του μυαλού. Η καρδιά δεν έχει κριτήρια, μόνο αισθάνεται. Αισθάνεται και μοιράζεται…

Αν αναζητάς την Αγάπη...

Αν θέλεις αγάπη χρειάζεται να δώσεις αγάπη.

Να την αφήσεις να ξεχειλίσει από μέσα σου χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς μέτρα και σταθμά, χωρίς υπολογισμούς…

Αν γίνεσαι ζητιάνος της αγάπης, πάντα θα νιώθεις στερημένος και όλο θα την ψαχνεις γιατί κανένας δεν θα μπορέσει ποτέ να σου δώσει την Αγάπη που εσύ στερείς από τον εαυτό σου.

Οτι δεν κάναμε χθες, ευτυχώς μπορούμε να το κανουμε ΣΗΜΕΡΑ!

Βαδίζοντας σιγά, σιγά προς την αλλαγή του χρόνου, χρειάζεται να κλείσουμε τις εκκρεμότητες που υπάρχουν στη ζωή μας...

Χρειάζεται να συγχωρήσουμε αυτούς που μας πλήγωσαν και να ζητήσουμε συγνώμη από αυτούς που νιώθουμε ότι χρειάζεται να ζητήσουμε ώστε να ανοίξουμε χώρο μέσα μας για να υποδεχτούμε την Αγάπη και το Φως…

Να πούμε το σ’ αγαπώ εκεί που τόσες φορές θέλαμε να το πούμε αλλά διστάζαμε και το αναβάλλαμε. Να το πούμε χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση ή ανταπόκριση. Να το κάνουμε μόνο και μόνο για μας. Για να νιώσουμε εμείς καλά, για να ολοκληρωθούμε και να απελευθερωθούμε από αυτή την ενέργεια του φόβου που μας κρατάει δέσμιους χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

ΑΝ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

Σαν κοινωνία, δεν εμπιστευόμαστε το άγγιγμα από έναν άντρα. 

Πιστεύουμε ότι οι άνδρες πάντα έχουν έναν σεξουαλικό απώτερο σκοπό. Πιστεύουμε ότι, ευκαιρίας δοθείσης, οι άνδρες θα υποπέσουν σε σεξουαλική πράξη χωρίς προειδοποίηση. Ότι οι άνδρες δεν ξέρουν πώς να συνδεθούν σωματικά διαφορετικά. Ότι οι άνδρες δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους. Ότι οι άνδρες είναι σαν τα σκυλιά. Δεν υπάρχει αντίστοιχη αντίληψη σχετικά με τη σεξουαλικότητα των γυναικών. 

Τι είναι σημαντικό στην Αυτοαγάπη

Το να αγαπάς τον εαυτό σου είναι το πρώτο βήμα για μια ευτυχισμένη ζωή. Όταν αγαπάς τον εαυτό σου, φροντίζεις να είσαι η καλύτερη εκδοχή σου. 

Η αγάπη για τον εαυτό δημιουργεί μια εσωτερική κίνηση που σε ωθεί να προχωράς μπροστά και δεν σου επιτρέπει να βαλτώνεις σε καταστάσεις που μειώνουν την αξία σου

Η βαθιά απόλαυση δεν συμβαίνει, ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ

Η βαθιά οικειότητα μπορεί να ξυπνήσει όλες τις αισθαντικές αποχρώσεις των κυττάρων σου…

Για να βιώσεις μια υπερβατική εμπειρία στην ερωτική σου επαφή δεν χρειάζεται να μάθεις νέες ερωτικές στάσεις, να χρησιμοποιείς περίεργα props ή να πετύχεις καλύτερους οργασμούς. 

Περισσότερο έχει να κάνει με την οικειότητα, με το να είσαι και να νιώθεις ορατός, να έχεις πλήρη παρουσία σε όλη την διάρκεια της διαδικασίας ώστε η μεταξύ σας σύνδεση να γίνεται σε βαθύτερο επίπεδο. 

Η σκέψη και το συναίσθημα στην Τάντρα

Ο Σίγκμουντ Φρόυντ λέει κάπου ότι ο άνθρωπος γεννιέται νευρωτικός. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Ο άνθρωπος δεν γεννιέται νευρωτικός, γεννιέται όμως σε μια νευρωτική ανθρωπότητα και η κοινωνία γύρω του τον οδηγεί αργά ή γρήγορα στην νεύρωση. 

Ο άνθρωπος γεννιέται φυσικός, πραγματικός, κανονικός. Αλλά η νεύρωση αρχίζει να λειτουργεί από την στιγμή που το νεογέννητο γίνεται τμήμα της κοινωνίας. Έτσι όπως είμαστε, είμαστε νευρωτικοί. Και η νεύρωση συνιστάται σε διχασμό - ένα βαθύ διχασμό. Δεν είσαι ένα, είσαι δύο ή ακόμα και περισσότεροι. Αυτό πρέπει να γίνει βαθειά κατανοητό. Μόνο τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στην Τάντρα.

Μην παίρνεις τη σωματική εξοικείωση για αγάπη.

Όταν συναντιούνται δύο άνθρωποι, αυτό σημαίνει ότι συναντιούνται δύο κόσμοι. Δεν είναι κάτι απλό, αλλά κάτι πολύ σύνθετο, το πιο σύνθετο πράγμα στον κόσμο. Μέσα του, κάθε άνθρωπος είναι ένας ολόκληρος κόσμος, ένα σύνθετο μυστήριο με μακρύ παρελθόν και με αιώνιο μέλλον.

Στην αρχή συναντιούνται μόνο οι περιφέρειες. Αν όμως μεγαλώσει η οικειότητα στη σχέση και γίνει βαθύτερη, τότε σιγά-σιγά αρχίζουν να συναντιούνται τα κέντρα. Όταν συναντιούνται τα κέντρα, αυτό ονομάζεται αγάπη. Η αγάπη είναι πολύ σπάνια. 

Για να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, σημαίνει να περάσεις από μια επανάσταση, επειδή αν θέλεις να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, θα πρέπει να επιτρέψεις σ’ αυτόν τον άνθρωπο να φτάσει επίσης στο δικό σου κέντρο, θα πρέπει να γίνεις ευάλωτος, εντελώς ευάλωτος, ανοιχτός. Αυτό είναι ρίσκο.

Η πιο μεγάλη φτώχεια που υπάρχει είναι η απουσία της αγάπης.

Ο άνθρωπος που είναι γεμάτος αγάπη βρίσκεται στον παράδεισο. Δίχως αγάπη, ο άνθρωπος είναι μόνος, χωρισμένος από τον πυρήνα της ύπαρξης. Δίχως αγάπη, ο καθένας αποτελεί μια μοναχική οντότητα, που της λείπει η οποιαδήποτε σύνδεση με άλλους τού είδους του. 

Σήμερα ο άνθρωπος βρίσκεται να είναι τελείως μόνος. Είμαστε όλοι αποκλεισμένοι ο ένας από τον άλλο, παγιδευμένοι μέσα στον εαυτό μας. Είναι σαν να βρίσκεται κανείς μέσα στον τάφο. Παρόλο που είναι ζωντανός, ο άνθρωπος είναι ένα πτώμα.

Βλέπεις την αλήθεια αυτού που λέω; Είσαι ζωντανός; Νιώθεις τη ροή της αγάπης μέσα στις φλέβες σου; Αν δεν τη νιώθεις αυτή τη ροή, αν έχει σταματήσει ο παλμός της αγάπης μέσα στην καρδιά σου, θα πρέπει τότε να καταλάβεις ότι δεν είσαι πραγματικά ζωντανός καθόλου.

Η αγάπη τρέφει την ύπαρξή μας (βιωματικά σεμινάρια)

«Η αγάπη είναι πάντα καινούρια. Δεν έχει σημασία αν αγαπάς μια, δυο, τρεις, δέκα φορές στη ζωή σου- βρίσκεσαι πάντα μπροστά σε μια άγνωστη κατάσταση.

Η αγάπη μπορεί να μας οδηγήσει στην κόλαση ή στον παράδεισο, αλλά μας οδηγεί κάπου.

Πρέπει να τη δεχόμαστε, γιατί τρέφει την ύπαρξή μας.

Αν την αποφεύγουμε, πεθαίνουμε από πείνα, ενώ έχουμε κάτω από τα μάτια μας κλαδιά φορτωμένα από τους καρπούς του δέντρου της ζωής χωρίς να τολμάμε ν’ απλώσουμε το χέρι να τα μαζέψουμε.

Τι συμβαίνει σε ένα ταντρικό σεμινάριο

Όσο πιο ζωντανός είναι κάποιος, όσο πιο κοντά στην φωτιά του, τόσο πιο ικανός είναι να αγαπήσει και να αγαπηθεί αφού η Αγάπη είναι φωτιά και πηγή ζωής.

Η ενέργεια μέσα σε ένα μάθημα Τάντρα, ξυπνά μέσα μας μια ρυθμική παλμικότητα που όταν την αφήνουμε ελεύθερη, χωρίς περιορισμούς από το μυαλό, νιώθουμε μια βαθιά ευχαρίστηση που γεμίζει όλο το σώμα.

Στην αρχή δημιουργείται μια ευχάριστη ένταση και όταν η παλμικότητα αυτή ανεβαίνει και γίνεται πιο έντονη, τότε αρχίζουμε να νιώθουμε χαρά. Όταν η ευχάριστη ένταση φτάσει στο ζενίθ τότε βιώνουμε  την έκσταση σε κάθε κύτταρο του κορμιού μας. Δηλαδή οδηγούμαστε στον κοσμικό οργασμό. 

H προσπάθεια για έλεγχο σου παίρνει όλη την ενέργεια και σε αποδυναμώνει

Συναισθηματικά δύσκολες καταστάσεις έχουμε βιώσει όλοι. Έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που τους εμπιστευτήκαμε, τους αγαπήσαμε, τους επιτρέψαμε να αγγίξουν την καρδιά μας και μετά “προδοθήκαμε”. Ο πόνος της προδοσίας, της απόρριψης και της εγκατάλειψης σκέπασε την καρδιά μας και για αρκετό καιρό κλειστήκαμε στον εαυτό μας.

Κάποιοι από εμάς ξαναδοκίμασαν και αφέθηκαν στον έρωτα και στην αγάπη. Κάποιους η “αγάπη” τους ταξίδεψε στη χαρά και άλλους πάλι τους ξαναθύμισε τα συναισθήματα του πόνου και της εγκατάλειψης. Οι περισσότεροι από αυτούς τότε έκλεισαν την καρδιά τους και την έβαλαν σε μια “κατάσταση προστασίας” φοβούμενοι την αγάπη και τα επακόλουθα της.

Η ψυχή σου χρειάζεται αγάπη και ελευθερία. Μπορείς να τής τα δώσεις;

Όπως ακριβώς το σώμα χρειάζεται φαγητό, νερό και αέρα, έτσι και η ψυχή χρειάζεται αγάπη. Αλλά η ψυχή χρειάζεται και ελευθερία. Και είναι ένα από τα πιο περίεργα πράγματα το ότι δεν έχουμε δεχθεί ακόμη αυτό το γεγονός. 
Αν αγαπάς, δεν υπάρχει ανάγκη να καταστρέψουν την ελευθερία σου. Και τα δύο μπορούν να συνυπάρχουν, δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ τους. Εξαιτίας της ανοησίας μας έχουμε δημιουργήσει ανταγωνισμό. Γι' αυτό οι μοναχοί νομίζουν πως οι εγκόσμιοι άνθρωποι είναι ανόητοι και κατά βάθος οι εγκόσμιοι άνθρωποι ξέρουν πως οι μοναχοί είναι ανόητοι, γιατί χάνουν όλες τις χαρές της ζωής. 

Όταν παραδινόμαστε στην αγάπη παραδινόμαστε στην αγκαλιά του Θεού,

Παραδίνομαι στην αγάπη δεν σημαίνει υποτάσσομαι αλλά απελευθερώνομαι 

Όταν παραδινόμαστε στην αγάπη στην ουσία παραδινόμαστε στην αγκαλιά του Θεού, γιατί η αγάπη είναι ο Θεός.

Πολλοί λανθασμένα πιστεύουν ότι παράδοση σημαίνει υποταγή και ότι αν παραδοθούμε στην αγάπη τότε είναι σαν να υποτασσόμαστε στον άλλον. Αυτά είναι τερτίπια του μυαλού και προέρχονται από την άρνηση του Εγώ να χάσει τον έλεγχο και να παραδοθεί. Και αυτή η εμμονή με τον έλεγχο τους ακολουθεί σε καθετί ακόμα και στην ερωτική πράξη. Φοβούμενοι να μην τους παρασύρουν τα συναισθήματα και χάσουν τον έλεγχο περιορίζουν την σωματική έκφραση μέσα σε συγκεκριμένες κινητικές διαδρομές. 

Αγάπη σημαίνει να γδύνεσαι απ’ τα ονόματα

Όταν ερωτεύεται ένα ζευγάρι, ένας πίδακας ζωής αναβλύζει μέσα τους, από τον οποίο  αντλούν τη ζωή που προσμένουν. Ξεδιψούν από την πηγή κι όχι από το πρόσωπο του έρωτά τους. Διατηρούν αυτήν την πηγή ανεξάντλητη με το μεράκι τους και την αμοιβαία τους συμβολή. Γίνονται μια κοίτη που κουρνιάζουν το νερό του έρωτά τους και εκείνο συνεχίζει να κυλά γάργαρα, όσο η αμοιβαία τους προσπάθεια το βοηθά να εκτοξεύει δέσμες αγάπης.

Αγάπα δίχως χτες και δίχως αύριο.

Αγάπα χωρίς αρχή και τέλος. 

Αγάπα σαν να είσαι στη μέση. Εκεί που δεν θυμάσαι πως ακριβώς έχεις ξεκινήσει και δεν απασχολεί το νου σου αν ποτέ θα τελειώσει.

Αγάπα χωρίς προσμονή, χωρίς έλεγχο, χωρίς συγκρίσεις. Αγάπα σαν να ήταν το πιο φυσιολογικό πράγμα που ξέρεις να κάνεις, γιατί αυτό είναι, άλλο αν το έχεις λησμονήσει.

Αγάπα με το ρυθμό της αναπνοής σου, με το χτύπο της καρδιάς σου, με τον παλμό των σφυγμών σου. Αγάπα με την νοημοσύνη των κυττάρων σου, γιατί εκεί κρύβεται το μυστικό των αιώνων που ενώνει όλα τα σύμπαντα.

Το ζήτημα δεν είναι να αγαπάς κάποιον – το ζήτημα είναι να είσαι αγάπη.

Ερώτηση: Σε όλη μου τη ζωή, νόμιζα πάντα ότι αγαπάω κάποιον. Τώρα που είμαι εδώ για πρώτη φορά μαζί σου, αναρωτιέμαι: ήμουν πραγματικά ποτέ ερωτευμένος; 

Είμαι καν ικανός να αγαπώ; 

Είμαι ικανός να αγαπώ εσένα; Ή μήπως με έχει φέρει η ζωή σε ένα σημείο όπου δεν συμβαίνει πια η ευτυχία με την αγάπη;

Απάντηση από τον OSHO: Η βασική πλάνη που μεταφέρεις μέσα σου είναι ότι πάντοτε αγαπούσες κάποιον. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα σχετικά με όλους τους ανθρώπους! H αγάπη τους είναι πάντοτε για κάποιον, απευθύνεται κάπου – κι όταν απευθύνεις την αγάπη σου κάπου, την καταστρέφεις. Είναι σαν να λες: "Θα αναπνέω μόνο για σένα – κι όταν δεν είσαι εδώ, τότε πώς να αναπνέω;"

Μην αφήνεις την αγάπη σου να γίνει κάτι επιπόλαιο

Osho: Η αγάπη είναι ένα φαινόμενο αλχημείας, όπως όταν ενώνεται το οξυγόνο με το υδρογόνο και δημιουργείται το νερό, κάτι καινούριο. Μπορείς να έχεις το υδρογόνο, μπορείς να έχεις το οξυγόνο, αλλά, αν διψάς, δεν πρόκειται να σε βοηθήσουν. Μπορείς να έχεις όσο οξυγόνο θέλεις, όσο υδρογόνο θέλεις, αλλά η δίψα δεν θα πάψει.

Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, δημιουργείται κάτι καινούργιο. Αυτό το κάτι είναι η αγάπη. Και είναι όπως ακριβώς το νερό: Ικανοποιεί τη δίψα πολλών ζώων. Ξαφνικά, νιώθεις ικανοποιημένος. Αυτό είναι το ορατό σημάδι της αγάπης: ότι ικανοποιείσαι, σαν να έχεις κατακτήσει τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κατακτήσεις. Έφτασες στο σκοπό. Δεν υπάρχουν άλλοι σκοποί. Το πεπρωμένο ικανοποιήθηκε. Ο σπόρος άνθισε. Άνθισε απόλυτα.

Βαριόμαστε τους άλλους επειδή βρισκόμαστε μαζί τους μόνο επιφανειακά

OSHO: Αν έχεις ακούσει κάτι για την Τάντρα, θα ξέρεις ότι η Τάντρα λέει: Αν μπορέσεις να βρεις ένα σύντροφο, ένα φίλο, άντρα ή γυναίκα, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στο εσωτερικό κέντρο, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στην ψηλότερη κορυφή των σχέσεων, τότε εκείνη η σχέση θα γίνει διαλογισμός. Τότε, μέσα από εκείνη τη σχέση, θα φτάσεις την υπέρτατη σχέση. Τότε ο άλλος γίνεται απλώς ένα πέρασμα.

Θα το εξηγήσω: Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, σταδιακά η περιφέρεια του ανθρώπου εξαφανίζεται, η μορφή του ανθρώπου εξαφανίζεται. Έρχεσαι σε όλο και μεγαλύτερη επαφή με το άμορφο, με το εσωτερικό. Η μορφή σιγά, σιγά θολώνει και εξαφανίζεται.

Ένας συναισθηματικά ώριμος άνθρωπος δεν πέφτει στα δίχτυα του έρωτα, ανυψώνεται μέσα στον έρωτα.

 Όταν δεν έχεις αγάπη, ζητάς από τον άλλο να σου τη δώσει. Είσαι ζητιάνος. Κι ο άλλος ζητάει από σένα να του δώσεις αγάπη. Τώρα, δύο ζητιάνοι απλώνουν το χέρι, ο ένας μπροστά στον άλλο και ελπίζουν και οι δύο ότι ο άλλος έχει. Φυσικά και οι δύο χάνουν τελικά και αισθάνονται και οι δύο προδομένοι. Και οι δυο ελπίζατε ότι θα ρέει αγάπη από τον άλλο, μα και οι δυο ήσασταν άδειοι.

Πώς μπορεί να συμβεί η αγάπη; Το περισσότερο που μπορεί να συμβεί είναι να δυστυχείτε παρέα. Προηγουμένως ήσασταν μόνοι και δυστυχισμένοι, τώρα μπορείτε να είσαστε μαζί και δυστυχισμένοι. 
Και να θυμάσαι, όποτε δυο άνθρωποι δυστυχούν μαζί, αυτή η δυστυχία δεν είναι απλή πρόσθεση, είναι πολλαπλασιασμός. Μόνος, ένιωθες ανησυχία και τώρα που είστε μαζί, πάλι ανησυχία νιώθεις. Τώρα, το μόνο καλό είναι ότι μπορείς να ρίξεις την ευθύνη στον άλλο. Ο άλλος σε κάνει δυστυχισμένο.