Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Μέρος 4ο

Η πνευματική άσκηση δεν σκοπεύει απλά σε κάποια περιστασιακή εμπειρία σαμάντι. Σκοπεύει στην ολοκληρωτική διάλυση του εγώ που έχει σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση του νου από τις μορφές και τις ηδονές αυτών και στην αδιάλειπτη απορρόφηση του νου στο Είναι. 

Αυτή η επιστροφή του νου στο κέντρο του είναι μια κεντρομόλος κίνηση από την περιφέρεια προς το κέντρο. Και είναι γνωστό και ειπωμένο από τους σοφούς ότι όπου πάει ο νους πάει και η ενέργεια και το αντίθετο όπου πάει η ενέργεια πάει και ο νους. Δηλαδή στην φώτιση μαζί με το νου επιστρέφει και το πράνα στην πηγή του, το Μπράμαν όπως λέγεται στις Βέδες. Όντας σε αυτή την κατάσταση ο Φωτισμένος μετά το θάνατο του φυσικού σώματος απορροφάται (ο νους και το πράνα του) από το απόλυτο και δεν ξαναγεννιέται σε αυτό τον κόσμο των δακρύων.

Ο οργασμός αντίθετα είναι μια φυγόκεντρη κίνηση και στρέφει την ενέργεια προς τα έξω και μαζί και το νου. Επιπλέον ενδυναμώνεται το σεξουαλικό πάθος και ο νους προσκολλάται στην απόλαυση. Γίνεται ανήσυχος και κινείται συνεχώς προς τα έξω για να βρει ξανά το αντικείμενο της απόλαυσης (γυναίκα ή άντρα αντίστοιχα). Σταδιακά ο πόθος για σεξουαλική απόλαυση μεταβιβάζεται προς άλλα αντικείμενα διότι καθώς είναι αδύνατο να έχει κάποιος τόσο σεξουαλική δύναμη ώστε να κάνει έρωτα ασταμάτητα στρέφεται προς άλλα αντικείμενα που δίνουν ευαχαρίστηση και μπορούν να αντισταθμύσουν σε κάποιο βαθμό την σεξουαλική απόλαυση, με πρώτο και κύριο το φαγητό. 

Η απόλαυση μέσω φαγητού είναι η δεύτερη σε δύναμη γιατί τα σεξουαλικά όργανα και το στόμα είναι φτιαγμένα από το ίδιο τάττβα (στοιχείο). Έτσι όταν δεν μπορούμε να έχουμε σεξουαλική απόλαυση στρεφόμαστε σε κάποια λιχουδιά η οποία μπορεί να βρεθεί πολύ ευκολότερα και είναι κοινωνικά αποδεκτή.

Υπογραμμίζω με έμφαση σε αυτό το σημείο ότι ο πόθος και η επιθυμία για απόλαυση είναι η ρίζα αιτία όλων των άλλων εγωικών ψυχολογικών καταστάσεων οι οποίες δεν είναι τίποτε άλλο παρά τροποποιήσεις ή παράγωγα της επιθυμίας (τα κυριότερα είναι ο θυμός, η ανυπομονησία, η αγωνία, η ανησυχία, το ανικανοποίητο, η ζήλεια, η απληστία, ο φόβος,η στεναχώρια, κ.λπ.). Με την ανάπτυξη της επιθυμίας και όλων των εγωικών ιδιοτήτων ο άνθρωπος δυστυχεί και δένεται για τα καλά στην σαμσάρα (ο κύκλος της γέννησης και του θανάτου).

Η πνευματική άσκηση εκτός από την διάλυση του εγώ αποσκοπεί στην δημιουργία των αιθέριων σωμάτων φωτός που είναι τα ενδύματα της ψυχής. Στην κατασκευή των σωμάτων φωτός η σεξουαλική ενέργεια (που είναι η μόνη γενεσιουργή ενέργεια του σύμπαντος) παίζει καθοριστικό ρόλο. Αυτός που σπαταλάει την σεξουαλική του ενέργεια για φευγαλέες στιγμές απόλαυσης όσο και να τις ονομάζει πνευματικές χάνει το πολύτιμο υλικό και δεν μπορεί να κατασκευάσει τα οχήματα φωτός ούτε μπορεί να λαμπρύνει την διάνοια του με την πεμπτουσία της σεξουαλικής ενέργειας που λέγεται ότζας (μεγάλη ποασότητα ότζας βρίσκεται αποθηκευμένη στο σπέρμα).

ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

Αυτό λοιπόν που εμποδίζει το νου να παραμείνει αυθόρμητα σε τέλεια και συνεχή απορρόφηση στο Είναι είναι το εγώ. Και ποια είναι η κύρια φύση του εγώ; Η επιθυμία για απόλαυση. Και ποια είναι η ρίζα της δημιουργίας της επιθυμίας για απόλαυση; Ο οργασμός; Και γιατί είναι ο οργασμός; Διότι ο οργασμός πολώνει την ενέργεια με ένα ‘αρνητικό’ τρόπο και δημιουργεί το εγώ. Ο οργασμός επίσης έχει από τη φύση του μια φυγόκεντρη κίνηση και στρέφει την ενέργεια προς τα έξω άρα και το νου. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί ο οργασμός να προκαλέσει σαμάδι (κατώτερο) εξ αιτίας της απορρόφησης του νου στην απόλαυση. Αυτό όμως όπως προείπα συμβαίνει περιστασιακά όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νους απορροφάται στο αντικείμενο απόλαυσης ή δράσης.

Όποιος λοιπόν προσπαθεί να φτάσει στην Απελευθέρωση και την Αλήθεια μέσω οργασμών, πνευματικών, ταντρικών, κ.λπ. ματαιοπονεί. Αυτό που κάνει είναι να θρέφει το εγώ του και να κινείται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση από εκεί που θέλει να πάει.

ΤΑΝΤΡΑ

Η τάντρα και κάθε πνευματική πρακτική που σχετίζεται με την σεξουαλικότητα δεν έχει να κάνει τίποτε με τον οργασμό. Η κάμα σούτρα που είναι ίσως η πιο γνωστή μορφή τάντρας είναι ο εκφυλισμός της πραγματικής τάντρα. Χρησιμοποιείται για να βιώσει ο ασκούμενος πιο παρατεταμένη και πιο έντονη σεξουαλική απόλαυση προσπαθώντας να δημιουργήσει μέσω ασκήσεων, αναπνοών ,στάσεων κ.λπ. διάφορα είδη οργασμού (παρατεταμένους, πολλαπλούς, κλειτοριδικούς κολπικούς κ.λπ.). Αν ο στόχος κάποιου είναι η απόλαυση καλώς, αλλά αυτό δεν σχετίζεται με πνευματική άσκηση.

Η τάντρα έχει ως σκοπό την μετουσίωση και την μετατροπή της σεξουαλικής ενέργειας με σκοπό όπως είπα τα ανώτερα κέντρα συνείδησης και ο νους να εμποτιστούν από ανώτερες ενέργειες (ojas, tejas) που θα τα επιτρέψουν να λειτουργήσουν στο υψηλότερο δυναμικό τους. Οι ταντρικές πρακτικές δεν επικεντρώνονται στην ηδονή αλλά στην αλχημική ένωση που επιτελείται όταν οι θηλυκή ενέργεια ενώνεται με την αρσενική. 

Στην ένωση των δύο πόλων γεννιέται μια Τρίτη δύναμη (Το Άγιο Πνεύμα, ο Τρίτος λόγος, το ελοχίμ), η οποία είναι η δημιουργική ενέργεια του Θεού. Με αυτήν μπορεί ο άνθρωπος να κινήσει γη και ουρανό αν το θελήσει. Αλλά κύρια με αυτήν την Τρίτη δύναμη (παράγωγο της ένωσης της αρσενικής με τη θηλυκή ενέργεια) δημιουργείται ο αληθινός Άνθρωπος, που περιβάλλεται με τα αιθέρια σώματα φωτός τα οποία αποτελούν τον πραγματικό οίκο του Θεού που δεν γκρεμίζεται ούτε από το χρόνο ούτε από τις δυνάμεις τις φύσης.

Παλαιότερα η τάντρα γινόταν μέσα στους ναούς και οι ‘ιερόδουλες’ ήταν εκπαιδευμένες ιέρειες οι οποίες βοηθούσαν τους αλχημιστές να μην χάσουν το σπέρμα τους, και να οδηγήσουν την σεξουαλική ενέργεια μέσα από την σπονδυλική στήλη στον εγκέφαλο και την καρδιά ποτίζοντας και ενεργοποιώντας όλα τα αιθέρια κέντρα συνειδητότητας (τσάκρας).

Όλες αυτές οι σεξουαλικές ανάγλυφες παραστάσεις που βλέπουμε σε κάποιους ναούς της Ινδίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο εκφυλισμός αυτής της πρωταρχικής κατάστασης όπου λατρευόταν ο Θεός μέσα από τον τελετουργικό έρωτα αγνών μυστών και μαθητών. Το ίδιο έκαναν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι στα καβίρεια και στα ελευσίνια μυστήρια. Εκεί λάτρευαν τον Θεό μέσα από τις ταντρικές ερωτικές ιεροτελεστίες. Όσο για τις σεξουαλικές παραστάσεις των αρχαιοελληνικών αγγείων είναι λυπηρό να βλέπει κανείς την κατάντια και τον εκφυλισμό των προγόνων μας που σαν τα ζώα αναζητούσαν την ηδονή ακόμη και στην παιδεραστία και την ομοφυλοφιλία. Όλες οι φαλλικές γιορτές που γινόταν τότε και που σήμερα γίνονται σε κάποια μέρη της Θεσσαλίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά η παρακμή των ιερών τελετών λατρείας της σεξουαλικής δύναμης.

Οι ταντρικές πρακτικές είναι αποτελεσματικές μόνο για ανθρώπους που έχουν διαλύσει το εγώ και την επιθυμία για απόλαυση σε μεγάλο βαθμό και έχουν καθαρίσει τον ψυχισμό τους επίσης από τη ράτζας και τάμας ποιότητα και έχει κυριαρχήσει η σάττβα. Όσοι προσπαθούν να κάνουν τάντρα χωρίς προετοιμασία δεν πρόκειται να πετύχουν απολύτως τίποτα. Σήμερα την εποχή της ηδονής ελάχιστοι πιθανώς θα μπορούσαν να ασκήσουν επιτυχώς ταντρικές πρακτικές.

Nityananda Atman