Translate

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Το κεφάλι έχει τα μάτια αλλά η κάρδια έχει τα πόδια

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα γίνει ποτέ δυνατό να λειτουργούμε από ένα μίγμα του κεφαλιού και της καρδιάς, ή τα δύο θα πρέπει να παραμείνουν πάντοτε σε πλήρη διάσταση; Θα πρέπει να κάνουμε μια συνειδητή επιλογή υπέρ του ενός ή του άλ­λου;

OSHO: Εξαρτάται από εσάς, επειδή και οι δύο είναι μηχανισμοί. Δεν είστε ούτε το κεφάλι ούτε η καρδιά. Μπορείτε να κινηθείτε μέσοι του κεφαλιού, μπορείτε να κινηθείτε μέσω της καρδιάς. Φυσικά θα φτάσετε σε διαφορετικούς τόπους, επειδή οι κατευθύνσεις του κεφαλιού και της καρδιάς είναι διαμετρικά αντίθετες.


Το κεφάλι θα κάνει κύκλους σκεπτόμενο, αναλογιζόμενο, φιλοσοφώντας· γνωρίζει μόνο λέξεις, λογική, επιχειρήματα. Αλλά είναι πολύ άγονο· δεν μπορείτε να βγάλετε κάτι από το κεφάλι όσον αφορά την αλήθεια, επειδή η αλήθεια δεν χρειάζεται λογική, επιχειρήματα, φιλοσοφική έρευνα. Η αλήθεια είναι τόσο απλή το κεφάλι την κάνει περίπλοκη. Στη διάρκεια των αιώνων, οι φι­λόσοφοι αναζητούν και ερευνούν την αλήθεια μέσω του κεφαλι­ού. Κανείς τους δεν βρήκε κάτι, αλλά έχουν δημιουργήσει μεγάλα συστήματα σκέψης. Έχω εξετάσει όλα αυτά τα συστήματα και δεν βγαίνει κανένα συμπέρασμα.

Η καρδιά είναι επίσης ένας μηχανισμός, διαφορετικός από το κεφάλι. Μπορείτε να ονομάσετε το κεφάλι το λογικό όργανο και την καρδιά το συναισθηματικό όργανο. Από το κεφάλι δημιουργούνται όλες οι φιλοσοφίες, όλες οι θεολογίες· από την καρδιά προέρχονται όλα τα είδη ανάπτυξης, προσευχής, συναισθηματισμού. Αλλά και η καρδιά κάνει επίσης κύκλους στα συναισθήματα.

Η λέξη “συναίσθημα” είναι καλή. Προσέξτε: εμπεριέχει την κίνηση, τη δράση των συναισθημάτων. Δηλαδή η καρδιά κινείται, αλλά η καρδιά είναι τυφλή. Κινείται γρήγορα, άμεσα, επειδή δεν υπάρχει λόγος να περιμένει. Δεν χρειάζεται να σκεφτεί. Αλλά η αλήθεια δεν θα βρεθεί με κανέναν συναισθηματισμό. Το συναίσθημα είναι εξίσου εμπόδιο όπως και η λογική. Η λογική είναι το αρσενικό μέσα σας, και η καρδιά είναι το θηλυκό μέσα σας. Αλλά η αλήθεια δεν έχει καμία σχέση με το αρσενικό και το θηλυκό. Η αλήθεια είναι η συνείδησή σας. Μπορείτε να παρατηρήσετε το κεφάλι να σκέπτεται, μπορείτε να παρατηρήσετε την καρδιά να πάλλεται με συναίσθημα. Μπορούν να υπόκεινται σε μια ορισμένη σχέση...

Η κοινωνία έχει ορίσει ότι το κεφάλι θα πρέπει να είναι ο αφέντης και η καρδιά θα πρέπει να είναι ο υπηρέτης, επειδή η κοινωνία είναι η δημιουργία του αρσενικού νου και της ψυχολογίας. Η καρδιά είναι θηλυκή. Και ακριβώς όπως ο άνδρας θα πρέπει να κρατήσει τη γυναίκα σκλάβα, το κεφάλι θα πρέπει να διατηρεί την καρδιά σκλάβα. Μπορούμε να αναστρέψουμε την κατάσταση, η καρδιά μπορεί να γίνει ο αφέντης και το κεφάλι μπορεί να γίνει ο υπηρέτης. Εάν θα πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στα δύο, εάν εί­μαστε αναγκασμένοι να επιλέξουμε μεταξύ των δύο, είναι καλύτερα να γίνει η καρδιά ο αφέντης, και το κεφάλι ο υπηρέτης.

Υπάρχουν πράγματα που η καρδιά είναι ανίκανη να κάνει, και ακριβώς το ίδιο ισχύει και για το κεφάλι. Το κεφάλι δεν μπορεί ν’ αγαπήσει, δεν μπορεί να αισθανθεί, είναι αναίσθητο. Η καρδιά δεν μπορεί να είναι λογική, γνωστική. Πάντοτε στο παρελθόν βρίσκονταν σε σύγκρουση. Αυτή η σύγκρουση αντιπροσωπεύει απλώς τη σύγκρουση και τη μάχη μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας, Εάν μιλάς στη γυναίκα σου, θα πρέπει να ξέρεις - είναι αδύνατον να μιλήσεις, είναι αδύνατον να επιχειρηματολογήσεις, είναι αδύνατον να φθάσεις σε μια δίκαιη απόφαση, επειδή η γυναίκα λειτουργεί μέσω της καρδιάς. Πηδάει από το ένα πράγμα στο άλλο, χωρίς να την απασχολεί εάν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ των δύο. Δεν μπορεί να επιχειρηματολογήσει, αλλά μπορεί να κλάψει. Δεν μπορεί να είναι λογική, αλλά μπορεί να φωνάξει. Δεν μπορεί να συνεργαστεί για να βγει ένα συμπέρασμα. Η καρδιά δεν μπορεί να καταλάβει τη γλώσσα του κεφαλιού.

Η διαφορά δεν είναι τόσο μεγάλη όσο αφορά τη φυσιολογία η καρδιά και το κεφάλι βρίσκονται σε μια απόσταση μόλις μερικών εκατοστών. Αλλά όσο αφορά τις υπαρξιακές τους ιδιότητες, βρίσκονται σε μακρινούς πόλους.
Ο τρόπος μου έχει περιγράφει ως ο τρόπος της καρδιάς, αλλά δεν είναι έτσι. Η καρδιά θα σας δώσει κάθε είδος εικασίες, ψευ­δαισθήσεις, παραισθήσεις, όμορφα όνειρα, αλλά δεν μπορεί να σας δώσει την αλήθεια. Η αλήθεια είναι πίσω και από τα δύο βρίσκεται στη συνείδησή σας, που δεν είναι ούτε κεφάλι ούτε καρδιά. Ακριβώς επειδή η συνείδηση είναι κάτι ξεχωριστό και από τα δύο, μπορεί να χρησιμοποιήσει και τα δύο αρμονικά.

Το κεφάλι είναι επικίνδυνο σε ορισμένα πεδία, επειδή έχει μά­τια, αλλά όχι πόδια: είναι χωλό. Η καρδιά μπορεί να λειτουργήσω σε ορισμένες διαστάσεις. Δεν έχει μάτια, αλλά έχει πόδια, είναι τυφλή, αλλά μπορεί να κινηθεί πολύ γρήγορα, με μεγάλη ταχύτητα - φυσικά μην γνωρίζοντας που πηγαίνει! Δεν είναι απλώς σύμπτω­ση ότι σε όλες τις γλώσσες του κόσμου η αγάπη αποκαλείται τυ­φλή. Δεν είναι η αγάπη που είναι τυφλή, είναι η καρδιά που δεν έχει μάτια.
Καθώς ο διαλογισμός σας γίνεται βαθύτερος, καθώς η ταύτισή σας με το κεφάλι και την καρδιά αρχίζει να ατονεί, βλέπετε τον εαυτό σας να γίνεται ένα τρίγωνο. Και η πραγματικότητά σας βρίσκεται στην τρίτη δύναμη μέσα σας, τη συνείδηση. Η διαχείριση είναι εύκολη για τη συνείδηση, επειδή της ανήκει τόσο η καρδιά όσο και το κεφάλι.

Έχω διηγηθεί την ιστορία ενός τυφλού ζητιάνου και ενός κουτσού ζητιάνου, που ζούσαν στο δάσος έξω από ένα χωριό. Φυσικά ήταν ανταγωνιστές μεταξύ τους, εχθροί· η ζητιανιά είναι επιχείρηση. Αλλά μια μέρα το δάσος έπιασε φωτιά. Ο κουτσός δεν μπορούσε να ξεφύγει, επειδή δεν μπορούσε να κινηθεί μόνος του. Είχε μάτια για να δει προς τα πού θα μπορούσαν να τρέξουν για να ξεφύγουν από τη φωτιά, αλλά τι νόημα έχει, εάν δεν έχεις πόδια; 
Ο τυφλός είχε πόδια και μπορούσε να κινηθεί γρήγορα και να ξεφύγει από τη φωτιά, αλλά πώς θα έβρισκε τα σημεία όπου δεν είχε φτάσει ακόμη η φωτιά; Και οι δύο θα πέθαιναν στο δάσος, θα καίγονταν ζωντανοί. 
Ήταν τόσο μεγάλη η ανάγκη, ώστε ξέχασαν τον ανταγωνισμό τους, παραιτήθηκαν από την αντιπαλότητα - ήταν ο μοναδικός τρόπος για να επιβιώσουν. Ο τυφλός πήρε τον κουτσό στους ώμους του και βρήκαν τον δρόμο τους έξω από τη φωτιά. Ο ένας έβλεπε και ο άλλος προχωρούσε ανάλογα.
Κάτι τέτοιο θα πρέπει να συμβεί μέσα σας· το κεφάλι έχει τα μάτια, και η καρδιά έχει το θάρρος να εμπλακεί σε καταστάσεις. Θα πρέπει να δημιουργήσετε μια σύνθεση και από τα δύο. Και η σύνθεση, θα πρέπει να το τονίσω, θα πρέπει να είναι ότι η καρδιά παραμένει ο αφέντης και το κεφάλι γίνεται ο υπηρέτης.

Έχετε στην υπηρεσία σας ένα ισχυρό περιουσιακό στοιχείο: τη λογική σας. Δεν μπορούν να σας εξαπατήσουν, δεν μπορούν να σας κοροϊδέψουν και να σας εκμεταλλευτούν. Η καρδιά έχει όλες τις γυναικείες ιδιότητες: αγάπη, ομορφιά, χάρη. Το κεφάλι είναι βάρβαρο. Η καρδιά είναι πολύ πιο πολιτισμένη, πολύ πιο αθώα.

Ένα συνειδητό άτομο χρησιμοποιεί το κεφάλι ως υπηρέτη και την καρδιά ως αφέντη. Και αυτό είναι πολύ απλό για έναν άνδρα με συνείδηση. Μόλις σταματήσετε να ταυτίζεστε με το κεφάλι ή με την καρδιά, και είστε απλώς ένας παρατηρητής και των δύο, μπορείτε να δείτε ποιές ιδιότητες θα πρέπει να είναι πιο ψηλά, ποιές ιδιότητες θα πρέπει να γίνουν στόχος. Και το κεφάλι ως υπηρέτης μπορεί να συνεισφέρει αυτές τις ιδιότητες, αλλά θα πρέπει να λαμβάνει εντολές και οδηγίες. Σήμερα, όπως και αιώνες τώρα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: ο υπηρέτης έχει γίνει αφέντης. Και ο πραγματικός αφέντης είναι τόσο ευγενής, τόσο κύριος, που δεν αντιστάθηκε· αποδέχτηκε τη σκλαβιά εθελοντικά. Το αποτέλεσμα είναι όλη η τρέλα που υπάρχει επάνω στη γη.

Θα πρέπει να αλλάξουμε την ίδια την αλχημεία του άνδρα. Θα πρέπει να επαναδιατάξουμε τα πάντα μέσα στον άνδρα, και η πιο βασική επανάσταση θα έρθει όταν η καρδιά θα αποφασίζει για τις αξίες. Δεν μπορεί να αποφασίσει τον πόλεμο, δεν μπορεί να υποστηρίξει τα πυρηνικά όπλα, δεν μπορεί να είναι προσανατολισμένη προς τον θάνατο. Η καρδιά είναι ο χυμός της ζωής. Mόλις το κεφάλι βρεθεί στην υπηρεσία της καρδιάς, θα πρέπει να κά­νει ό,τι αποφασίζει η καρδιά. Και το κεφάλι είναι απολύτως ικανό να κάνει τα πάντα· χρειάζεται απλώς τη σωστή καθοδήγηση. Διαφορετικά θα τρελαθεί, θα παλαβώσει. Για το κεφάλι δεν υπάρχουν αξίες. Για το κεφάλι τίποτε δεν έχει νόημα. Για το κεφάλι δεν υπάρ­χει αγάπη, ομορφιά, χάρη. Υπάρχει μόνο λογική.

Αλλά αυτό το θαύμα είναι δυνατό μόνο εάν αποστασιοποιηθείτε και από τα δύο. Παρατηρήστε τις σκέψεις, επειδή παρατηρώντας τες εξαφανίζονται. Στη συνέχεια παρατηρήστε τα συναισθήματά σας, τις ψυχικές διαθέσεις σας· παρατηρώντας τα εξαφανίζονται και αυτά επίσης. Στη συνέχεια η καρδιά σας είναι αθώα σαν του παιδιού, και το κεφάλι σας είναι μια ευφυΐα σαν του Άλμπερτ Αϊνστάιν, του Μπέρτραρντ Ράσσελ, του Αριστοτέλη.
Αλλά το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι μπορείτε να καταλάβετε. Ζούμε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία· ο άνδρας είναι αυτός που έχει δημιουργήσει όλους τους κανόνες του παι­γνιδιού, η γυναίκα πρέπει απλώς να τους ακολουθεί. Και αυτή η αναρτημένη μάθηση είναι τόσο βαθιά ριζωμένη επειδή συμβαίνει εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Εάν συμβεί η επανάσταση μέσα στο άτομο και επανενθρονιστεί η καρδιά, εάν πάρει τη θέση που της αξίζει ως αφέντης, και το κε­φάλι πάρει τη θέση που του αξίζει, αυτή του καλού υπηρέτη, θα επηρεαστεί ολόκληρη η κοινωνική δομή. Υπάρχει μια δυνατότητα, αλλά η δυνατότητα έχει μια βασική προϋπόθεση να εκπληρώσει: να γίνεις πιο συνειδητός, ένας μάρτυρας, ένας παρατηρητής όλων όσων να συμβαίνουν μέσα σου. Ο παρατηρητής απελευθερώνεται αμέσως από την ταύτιση. Επειδή μπορεί να δει τα συναισθήματα, είναι απολύτως σίγουρο ότι θα πει “δεν είμαι τα συναισθήματά μου”. Μπορεί να δει τις σκέψεις· το απλό συμπέρασμα είναι, “Δεν είμαι η διαδικασία των σκέψεών μου”.
“Τότε ποιός είμαι;” - ένας γνήσιος παρατηρητής, ένας μάρτυ­ρας, και φτάνετε στην τελική δυνατότητα της ευφυΐας μέσα σας. Γίνεστε ένα συνειδητό ανθρώπινο πλάσμα. Ανάμεσα σε όλον τον κόσμο που κοιμάται, αφυπνίζεστε, και μόλις αφυπνιστείτε δεν υπάρχει πρόβλημα. Η ίδια η αφύπνισή σας θα αρχίσει να μετακινεί πράγματα και να τα τοποθετεί στη σωστή θέση τους. Το κεφάλι θα πρέπει να εκθρονιστεί, και η καρδιά θα πρέπει να στεφανωθεί και πάλι. Αυτή η αλλαγή σε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό ανθρώπων θα φέρει μια νέα κοινωνία, ένα νέο είδος ανθρώπινου πλάσματος στον κόσμο. Θα αλλάξει τόσα πολλά πράγματα που δεν μπορείτε να τα συλλάβετε.

Η επιστήμη θα έχει μια εντελώς διαφορετική γεύση. Δεν θα υπηρετεί πλέον τον θάνατο, δεν θα φτιάχνει όπλα που θα μπορού­σαν να σκοτώσουν κάθε ζωή επάνω στη γη. Θα κάνει την ζωή πλουσιότερη, θα ανακαλύψει ενέργειες που μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο πιο ολοκληρωμένο, που μπορούν να κάνουν τον άν­θρωπο να ζήσει με άνεση, με πολυτέλεια, επειδή οι αξίες θα έχουν αλλάξει εντελώς. Θα εξακολουθεί να λειτουργεί με τον νου, αλλά υπό την καθοδήγηση της καρδιάς.

Ο τρόπος μου είναι ο τρόπος του διαλογισμού. Πρέπει να χρησιμοποιώ τη γλώσσα, δυστυχώς. Γι’ αυτό λέω ότι ο τρόπος μου είναι ο τρόπος του διαλογισμού - ούτε του κεφαλιού ούτε της καρδιάς, αλλά μιας αναπτυσσόμενης συνείδησης, που βρίσκεται πάνω και από τον νου και πάνω από την καρδιά. Αυτό είναι το κλειδί για ν’ ανοίξουν οι θύρες για την άφιξη ενός νέου ανθρώπινου πλάσματος.



OSHO  
Συναισθηματική Ευδαιμονία